Παιδικά Βιβλία για την Πόλη

Με αφορμή την 2α Απριλίου- Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου ας διαβάσουμε βιβλία για την πόλη και ας οραματιστούμε το μέλλον μας μαζί της.

Ο κατάλογος προτείνεται από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

554

555

Σοφία Ζαραμπούκα
Η ιστορία της μαμάς μου, Κέδρος

Σοφία Ζαραμπούκα
Τα αδέσποτα: η Μίνα, Κέδρος

Φίλιππος Μανδηλαράς
Αθήνα, η πόλη της Αθήνας: πώς απέκτησε η Αθήνα το όνομά της, Παπαδόπουλος

Ειρήνη Βοκοτοπούλου
Βόλτες στην Αθήνα, Καλειδοσκόπιο

Χρήστος Μπουλώτης
Ένα κορίτσι φτερουγίζει στον Κεραμικό, Πολιτιστικό ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς

Χρήστος Μπουλώτης
Ο Πινόκιο στην Αθήνα, Polaris

Μαρία Δημοπούλου
Εξερευνώ την πόλη μου, Καλειδοσκόπιο

Κώστας Θεοχάρης
Αθήνα, η ζωή στους δρόμους, Gramma

Μαρίζα Ντεκάστρο
Η Αθήνα σε 7 διαδρομές, Μεταίχμιο

Μαρίζα Ντεκάστρο
Η πόλη μας, Παπαδόπουλος

Μαρίζα Ντεκάστρο
Τα χρόνια πέρασαν… οι σελίδες γέμισαν, Μεταίχμιο

Μαριέττα Ανδριοπούλου – Καπέλλα
Η δική μας Αθήνα, Κέδρος

Άννα Δεϊμέζη – Καλλιότσου
Ξανθίππου 5, Πατάκης

Ελένη Σβορώνου
Πάμε στην Αθήνα, Παπαδόπουλος

Λότη Πέτροβιτς – Ανδριτσοπούλου
Ο καιρός της σοκολάτας, Πατάκης

Λότη Πέτροβιτς – Ανδριτσοπούλου
Ο Λόφος με τα τέρατα, Πατάκης

Ζωρζ Σαρή
Ε. Π., Πατάκης

Άλκη Ζέη
Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, Μεταίχμιο

Άλκη Ζέη
Ο ψεύτης παππούς, Κέδρος

Άννα Δαμιανίδη
Παραμύθια με τα παιδιά της Αθήνας, Πατάκης

Αντώνης Παπαθεοδούλου
Πλανόδιο Πάρκο, Πατάκης

Εύη Πίνη
Περικλής και κλασική Αθήνα, Ερευνητές

Μαρία Αγγελίδου
Ιστορίες που τις είπε η Αγορά, Μεταίχμιο

Rene Kaizer
Το βιβλίο της πόλης, Ερευνητές

Beatrice Alemagna
Ένα λιοντάρι στο Παρίσι, Κόκκινο

• Isidro Sanchez
Τα σπορ της πόλης, Κέδρος

Maria Rius
Μια μέρα στην πόλη, Κέδρος

Anatxu Zabalbeascoa
Η Βαλεντίνα στο Παρίσι, Gema

• Anatxu Zabalbeascoa
Η Βαλεντίνα στη Νέα Υόρκη, Gema
•Μια βόλτα στην πόλη, Μαλλιάρης

• Άννα Χατζημανώλη
Σκουπίδια και ανακύκλωση, Κίρκη

Σάκης Σερέφας
Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου, Πατάκης

Γιάννης Τσίρμπας
Η Βικτώρια δεν υπάρχει, Νεφέλη

Θανάσης Γιοχάλας, Τόνια Καφετζάκη
Αθήνα. Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία,
Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Οδηγός του Δημότη, Δήμος Αθηναίων

36 Free E-book για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση- Online βιβλιοθήκη

Βρείτε και διαβάστε online στην βιβλιοθήκη μας, βιβλία για το Περιβάλλον, την Φύση, την χλωρίδα και την πανίδα,  την Γη κλπ

Εκδόσεις χρήσιμες για την Περιβαλλοντική εκπαίδευση (ευαισθητοποίηση και  διαπαιδαγώγηση των παιδιών) από γονείς και εκπαιδευτικούς/νηπιαγωγούς.

Η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε με την συνεργασία του  εκπαιδευτικού Ιστοχώρου Popi-it.gr. Η βιβλιοθήκη θα εμπλουτίζεται διαρκώς.

Όλα τα παιδικά παραμύθια είναι νόμιμα ebook και δωρεάν – free. Ελάχιστη ανάλυση οθόνης  1024 x 768.

Πατώντας στην εικόνα θα βρεθείτε στην ιστοσελίδα http://www.helppost.gr/.

Από εκεί θα διαβάζετε κάθε βιβλίο ξεχωριστά.

free-e-book

 

 

«Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ!» στο Φεστιβάλ μας

Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας την Αιμιλία Πανταζή, νέα συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας, που μας τίμησε με την παρουσία της και αφιέρωσε ένα τρίωρο σε βιωματικό εργαστήριο με τους μικρούς μας μαθητές.

image099

Ήταν η 11η Ιουνίου, πρώτη μέρα του Φεστιβάλ Σχολικών Δραστηριοτήτων*, που το Παλιό Ελαιουργείο γέμισε από τις παιδικές φωνές. Η Αιμιλία μάζεψε τα παιδιά και έκανε αφήγηση ενός από τα ταξίδια του ήρωά της- ενός μικρού δέντρου που επαναστατεί και δραπετεύει από το πάρκο. Το ταξίδι έχει τίτλο: «Στη Χώρα των Νάνων και των Γιγάντων- Ετήσια Παρέλαση των Αστεριών!». Η ίδια μας περιγράφει κάπως έτσι την εμπειρία της.
«Απλώθηκαν τα σπουργίτια με τα παιδικά βλέμματα. Κάθισαν το ένα δίπλα στο άλλο στα μακριά παγκάκια του Ελαιουργείου.

Μια παράξενη σκηνή αιωρούνταν πάνω από τα κεφάλια μας όπου μικροσκοπικοί νάνοι ισορροπούσαν σε γιρλάντες γιορτινές, ενώ θεριακλήδες γίγαντες άφηναν από τις ανάσες τους κύματα από σαπουνόφουσκες. Ένα βρωμερό εργοστάσιο έβηχε καπνούς. Μπήκε ανάμεσά τους, ανάμεσά μας…

Έχουν αξιοπρέπεια τ’ Αστέρια;

Ποιος μπορεί να δει, πως κοινά είναι τα μεγάλα προβλήματα;

Θα σπάσει κάποτε το τηλεσκόπιο της συμφοράς;

Το τεράστιο «Ρουφερό» θα σμίξει τις φιλίες;

Τα σπουργίτια σκαρφάλωσαν στα λιγοστά κλαδιά του μικρού δεντριού και από κει στους πέτρινους τοίχους του παλαιού κτιρίου. Άρχισαν τα φτερουγίσματα! Από τα φουγάρα του εργοστασίου εκσφενδονίζονταν… λουλούδια!!»

image108α

*Πρόκειται για το Φεστιβάλ Σχολικών Δραστηριοτήτων «Εγώ, Εσύ, Εμείς για το Περιβάλλον και την Υγεία» που συνδιοργανώθηκε από τα Γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Δυτικής Αττικής στις 11 και 12 Ιουνίου 2013.

«Ο βάτραχος και το φιλί», της Εύης Γεροκώστα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου σας παρουσιάζουμε το νέο βιβλίο της Εύης Γεροκώστα «Ο βάτραχος και το φιλί» γραμμένο με πολλή φαντασία και «οικολογικές» ανησυχίες, που μπορείτε να αξιοποιήσετε στην τάξη ζωντανεύοντάς το με πολλές μεθόδους φιλαναγνωσίας, έτσι ώστε τα παιδιά να αγαπήσουν το λογοτεχνικό βιβλίο και μέσα από αυτό να γνωρίζουν την αξία της βιοποικιλότητας.

Ο βάτραχος και το φιλί

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ένας βάτραχος και μια βατραχίνα περιμένουν το φιλί που θα τους μεταμορφώσει, για να βρουν τον εαυτό τους. Όσο περιμένουν γνωρίζονται, αρχίζουν τις καλημέρες, τα χαμόγελα, τα μικρά και τα μεγάλα ταξίδια, τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά. Και χωρίς να το καταλάβουν, νιώθουν ξαφνικά οι δυο τους δεμένοι. Κάτι τους κρατάει μαζί, αχώριστους. Κάτι που δεν ξέρουν ούτε τι είναι ούτε πώς το λένε…Το βιβλίο ανήκει στη νέα σειρά παιδικών βιβλίων με τίτλο Μικρές καληνύχτες που περιλαμβάνει ιστορίες που διαβάζονται μέσα σε δέκα λεπτά για τη δύσκολη, γλυκιά ώρα της καληνύχτας. Για παιδιά μικρά με μεγάλη φαντασία και για νέους γονείς με πολλή όρεξη! Δείτε ΕΔΩ τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η Εύη Γεροκώστα γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Γαλλική Φιλολογία και Λογοτεχνική Μετάφραση. Έπειτα από μια μακρά πορεία σε οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος, πλέον οργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, ενώ παράλληλα μεταφράζει λογοτεχνία από τα γαλλικά. Ασχολείται με το θεατρικό παιχνίδι, το θέατρο, το τραγούδι και τη γραφή, ενώ από το 2003 αφηγείται επαγγελματικά ιστορίες που άκουσε, διάβασε ή μετέφρασε, σε σχολεία, μουσικές σκηνές, βιβλιοθήκες και φεστιβάλ, για μικρούς και μεγάλους.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟ
Η Κατερίνα Χαδουλού γεννήθηκε το 1980 στη Νάπολη της Ιταλίας. Το 2001 εισήχθη στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Σπούδασε Ζωγραφική και αποφοίτησε με άριστα τον Σεπτέμβριο του 2006. Από το 2003 έως και το 2008 παρακολούθησε μαθήματα Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου. Εργάζεται ως εικονογράφος από το 2007. Το 2009 απέσπασε Βραβείο ΕΒΓΕ Γενικής Εικονογράφησης και το 2010 το Βραβείο Εικονογράφησης ΙΒΒΥ για το βιβλίο Η περιπέτεια των 4 εποχών.

100 + 10 Οικολογικά παραμύθια

Η συγγραφέας και νηπιαγωγός Ασπασία Βασιλάκη προτείνει 100 + 10 Οικολογικά παραμύθια και βιβλία για μικρούς αναγνώστες:

Aspasia01

  1. 10 τρόποι για να προστατέψω και εγώ το περιβάλλον, Μέλανι Γουόλς, εκδ. Σαββάλας
  2. 20 κανόνες για να σέβεσαι το περιβάλλον και να μην τρελάνεις τη φύση, Μαρκ Γουαινσταιν, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  3. Αγαπώ το περιβάλλον, Όλα όσα θα έπρεπε να ξέρεις για να συμπεριφέρεσαι με αγάπη στο περιβάλλον: Από την ανακύκλωση έως την εξοικονόμηση ενέργειας, Mario Gomboli, εκδ. Φλούδας, Θεσσαλονίκη
  4. Ανακαλύπτοντας το Φυσικό κόσμο, Sh., MaCdonald, εκδ. Πατάκης
  5. Απαντάμε στις ερωτήσεις των παιδιών για την οικολογία, Paroissien, Emmanuelle, εκδ. Modern Times
  6. Αχ βάου βάου κουκουβάου, Μαρία Αστρινάκη- Καζάνη, εκδ. Δοκιμάκης
  7. Βοήθεια! Σκουπίδια… Σώστε με!, Ε. Αρτζανίδου, εκδ. Ωρίων
  8. Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος; Και άλλες ερωτήσεις για το περιβάλλον, Catherine Ripley, εκδ. Modern Times
  9. Γουόλυ, Disney- Pixar, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  10. Δώδεκα μήνες ήλιος και βροχή, G., Mantegazza, μετ. Φ., Μανδηλαράς, εκδ. Σαββάλας
  11. Εγώ και το περιβάλλον μου, Τ., Μαχά- Ευαγγελοπούλου & Μ., Καραλάζου, εκδ. Καστανιώτης
  12. Εκλογές στη Νεφούπολη, Π., Κυρίμης, εκδ. Πατάκης
  13. Ένα δέντρο ζητάει αυλή, Λ. Παναγιωτοπούλου, εκδ. Μίνωας
  14. Ενέργεια και Δυνάμεις (νεανική βιβλιοθήκη), N., Ardley, επιμ., Μ., Τσαντάκου, μετ., Π., Τσουροπλή, εκδ. Σαββάλας
  15. Ενέργεια, S., Kuscer, μετ. Α., Μασσέτας, εκδ. Σαββάλας
  16. Ενέργεια: Με πληροφορίες, δραστηριότητες και παιχνίδια, Γιώργος Βούλγαρης, Πηνελόπη Μωραίτου, εκδ. Άγκυρα [από 7 ετών]
  17. Ενέργεια: Σύμφωνα με το διαθεματικό ενιαίο πλαίσιο προγραμμάτων σπουδών, Ρεβέκκα Κατσαντώνη, εκδ. Μένανδρος [από 4 ετών]
  18. Εξοικονοµώ ενέργεια, Neil Morris, εκδ. Σαββάλας
  19. Εξοικονομώ Ενέργεια, E., G., Bayon, μετ. Ρ.,Ρώσση- Ζαΐρη, εκδ., Μίνωας
  20. Ζω γιατί υπάρχει: το δάσος. Emanuela Bussolati. Εκδ. Σαββάλας
  21. Η αόρατη ομπρέλα, Μιχαηλάκη- Αλφαρά, Β.,  εκδ. Διάπλαση
  22. Η Γη, το κοντινό μου περιβάλλον, Τ., Μαχά- Ευαγγελοπούλου & Μ., Καραλάζου εκδ. Καστανιώτης
  23. Η γη, το σπίτι μου. Έξι παραμύθια για το περιβάλλον, Μάνος Κοντολέων, Βιβλιοπωλείο της εστίας
  24. Η Ενέργεια, A., Gree, μετ. Α., Βρανά, εκδ. Άγκυρα
  25. Η ενέργεια, Χατζημανώλη Άννα, εκδ. Κίρκη
  26. Η κοκκινοσκουφίτσα και ο τελευταίος λύκος, Ν., Δαγιόγλου- Μαρμαρά, εκδ. Κέδρος
  27. Η κυρία Ανακύκλωση και οι φίλοι της, Μ. Τολκα, εκδ. Λιβάνη
  28. Η Μίλι, η Μόλι και ο άνεμος, G., Pittar, μετ. Σ., Ζούπα, εκδ. Σαββάλας
  29. Η Μίλι, η Μόλι και το τρένο. Φροντίδα για το περιβάλλον, G., Pittar, μετ. Σ., Ζούπα, εκδ. Σαββάλας
  30. Η Μοναχική Φώκια και το παλτό της κυρίας Προέδρου, Τασάκου, εκδ.  Κέδρος
  31. Η Νεράιδα της Γης, Φ., Τσαλίκογλου, εκδ. Κέδρος
  32. Η οικολογία στο μαγνητικό τραπέζι, Deny, Madeleine, εκδ. Καστανιώτη
  33. Η πασχαλίτσα που αγαπούσε τα λουλούδια, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  34. Η Πρασινοσκουφίτσα και το φλεγόμενο δάσος, Σταυρούλα Κάτσου- Καντάνη, εκδ. Ψυχογιός
  35. Η χελωνίτσα Καρέττα – Καρέττα και το παλιό Φολκσβάγκεν, Μπουλώτης, Χ., εκδ. Παπαδόπουλος
  36. Μαθαίνω με το Ντίνο για το περιβάλλον. Ζωγραφική, αυτοκόλλητα, Μαριέλα Κωνσταντινίδου, εκδ. Βολονάκη
  37. Μαθαίνω το περιβάλλον μου, Γιάννης Σμυρνιωτάκης, εκδ. Σμυρνιωτάκη
  38. Μελισσάκια: Πέφτει, πέφτει η σταγόνα, S., Godwin, μετ. Β., Ηλιόπουλος, Πατάκης
  39. Μελισσάκια: Φωτίζει, φωτίζει ο Ήλιος, S., Godwin, μετ. Β., Ηλιόπουλος, Πατάκης
  40. Μια νύχτα στη χωματερή, Κ. Μάγος, εκδ. Μικρή Άρκτος
  41. Μικρές ιστορίες (βασικές έννοιες για το περιβάλλον), Ε., Νάκου, εκδ. Κέδρος
  42. Μου αρέσει το νερό, Α., Κοκορέλη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  43. Νοιάζομαι για τη γη: μια εγκυκλοπαίδεια οικολογία, συλλογικό, εκδ. Πατάκη
  44. Ντόρα η Μικρή Εξερευνήτρια: Η Ντόρα προστατεύει το περιβάλλον, Έμιλι Σόλινγκερ, εκδ. Μίνωας
  45. Ξεχωρίζω τα απορρίμματα για να τα ανακυκλώσω, Gombert, Jean – René, Modern Times
  46. Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα, Jean Giono, εκδ. Παπαδόπουλος
  47. Ο βασιλιάς Χαρτούρος και οι ιππότες της χαμένης ανακύκλωσης, Γιώργος Κατσέλης, εκδ. Modern Times [από 8 ετών]
  48. Ο Δήμαρχος τα’ κανε μούσκεμα, Π., Μωραιτου, εκδ. Κιβωτός
  49. Ο Δρακοπόταμος, Μιχαηλάκη- Αλφαρά, Β., εκδ. Διάπλαση
  50. Ο καιρός, N., Roca, επίμ. Φ., Χανή, μετ. Ε., Μαρκοζάνε, εκδ. Σαββάλας
  51. Ο Κότσυφας απαιτεί το δάσος να σωθεί, Β, Ηλιόπολυος, εκδ. Πατάκης
  52. Ο κύριος Μπεν, η Μου και τα σκουπίδια, Ζαραμπούκα, Σ., εκδ. Πατάκης
  53. Ο μικρός οικολόγος προσέχει το δάσος, προστατεύει τα ζώα, αποφεύγει την ηχορύπανση, Έστερ Γκονζάλθ Μπαγιόν, εκδ. Μίνως [από 8 ετών]
  54. Ο Μπάμπης στη βροχή, Α., Κοκορέλη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  55. Ο Πετροατρόμητος και το μαυρόασπρο δάσος, Μαρία Μπίρη- Μελά, εκδ. Μπίρη- Νέες σελίδες
  56. Ο Τζιτζικο- Περικλής και η 5η εποχή του χρόνου, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  57. Ο Τζιτζικο- Περικλής μεγάλος συνθέτης της Ελλάδας, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  58. Ο Τζιτζικο- Περικλής υπουργός Φύσης, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  59. Ο τρομαγμένος σκαντζόχοιρος, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  60. Ο χορός της βροχής: οικολογικά παραμύθια και διηγήματα, Μπάμπης Δερμιτζάκης
  61. Οι Απίθανες περιπέτειες του Ονούφριου Νερουλάκη Π., Μωραιτου, εκδ. Κιβωτός
  62. Οι χοντρές κυρίες, Κάσσαρης, εκδ. Κέδρος
  63. Οικολογήματα [CD-ROM]: Τραγούδια για το περιβάλλον και την οικολογία, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ. Πατάκη
  64. Οικο-περιπέτειες, Ένα δελφίνι στο σαλόνι μας, Ε., Σβορώνου, Παπαδόπουλος
  65. Οικο-περιπέτειες, Ηλεκτρικές Ιστορίες, Ε., Σβορώνου, εκδ. Παπαδόπουλος
  66. Οικο-περιπέτειες, Ιστορίες για τα… σκουπίδια, Ε., Σβορώνου, Παπαδόπουλος
  67. Οικο-περιπέτειες, Πίσω στο δάσος μου, Ε., Σβορώνου, εκδ. Παπαδόπουλος
  68. Παιδικές θεατρικές παραστάσεις με θέματα από την οικολογία και ελληνική μυθολογία, Γιαννοπούλου, Ιφιγένεια, εκδ. Ωρίων
  69. Περιβάλλον και οικολογία, Χατζημανώλη Άννα, [νεανική βιβλιοθήκη] εκδ. Κίρκη
  70. Περιμένοντας τις νεράιδες, Γκιζέλη, Ν., εκδ. Καλέντης
  71. Πες μου τι χρειάζεται, Gianni Rodari, εκδ. Καλειδοσκόπιο
  72. Πετώντας στα δάση, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  73. Πηγές ενέργειας και μηχανές (νεανική βιβλιοθήκη), Ch., Woodford, Σαββάλας
  74. Προστατεύω τη φύση για να σώσω τα ζώα και τα φυτά, Gombert, Jean – René, Modern Times
  75. Προστατεύω τον πλανήτη. Οι μεγάλες απειλές για το περιβάλλον, Jean – Michel Billioud, εκδ. Καστανιώτη
  76. Πρωταθλητές του κόσμου στην οικολογία, Frattini, Stéphane, εκδ. Άγκυρα
  77. Πώς ένα βιβλίο έγινε χαρταετός, Τ., Τσιλιμένη, εκδ. Καστανιώτης
  78. Σβήνω το φως για να εξοικονομήσω ενέργεια, Gombert, Jean – René, Modern Times
  79. Σε κίνηση, Μ., Stoppard, μετ. Β. Νίκα, εκδ. Πατάκης
  80. Σειρά τα 4 στοιχεία: γη, φωτιά, αέρας, νερό, εκδ. Κέδρος
  81. Σκουπίδια εν δράσει!, Λένα Τοξίδου, εκδ. Μίνωας
  82. Σκουπίδια και ανακύκλωση, Χατζημανώλη Άννα, εκδ. Κίρκη
  83. Στη γειτονιά του ήλιου, Λ. Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου, εκδ. Καστανιώτης
  84. Στη χώρα των λουλουδιών ή για ένα καλύτερο κόσμο, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  85. Σωσίβιο για τον πλανήτη γη: Η ενέργεια, Isabelle Ramade- Masson, εκδ. πατάκη
  86. Τα μυστικά του νερού E., Chanut, μετ. Μ., Καρακώστα, εκδ. Πατάκης
  87. Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο, Χρήστος Μπουλώτης, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  88. Το αστροπελέκι με την περιέργεια βρίσκει λύση στην ενέργεια, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ. Πατάκη
  89. Το βατραχάκι με την κίτρινη γραμμή, Β., Ψαράκη, εκδ. Πατάκης
  90. Το Βρωμοχώρι, Σ. Ζαραμπούκα, εκδ. Κέδρος
  91. Το δάσος που το ‘σκασε, Βεατρίκη Κάτζολα- Σαμπατάκου, εκδ. Μίνωας
  92. Το δέντρο που έδινε, Σ. Σιλβεστάιν, εκδ. Δωρικός
  93. Το καμένο δάσος, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  94. Το κλάμα του ποταμού, Φ. Κριτσωτάκη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  95. Το κουτί της οικολογίας: προστατεύω το περιβάλλον, 42 καρτέλες γνώσης, Τουκματσής, Νίκος, εκδ. Σαββάλας
  96. Το μικρό βιβλίο του περιβάλλοντος, Κριστίν Κουαρό, εκδ. Μεταίχμιο
  97. Το νερό: το μεγάλο ταξίδι του νερού, εκδ. Μοντέρνοι Καιροί
  98. Το νεφοσυννεφάκι, Μ., Βελετά- Βασιλειάδου, εκδ. Μικρή Μίλητος
  99. Το περιβάλλον, N., Roca, επίμ. Φ., Χανή, μετ. Ε., Μαρκοζάνε, εκδ. Σαββάλας
  100. Το ποτάμι τρέχει να συναντήσει τη θάλασσα, Μ., Λοΐζου, εκδ. Πατάκης
  101. Το πράσινο εργοστάσιο, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  102. Το πρώτο μου βιβλίο για το περιβάλλον. Για παιδιά προσχολικής ηλικίας, Έλενα Ελένη, Γρηγόρης Κανελλόπουλος, εκδ. Πατάκη
  103. Το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα, Σ., Μαντουβάλου, εκδ. Καστανιώτης
  104. Το ψαράκι που ήθελε να ζήσει, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  105. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Κλικ! Η ενέργεια, εκδ. Μεταίχμιο
  106. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Μπλιαχ! Τα σκουπίδια, εκδ. Μεταίχμιο
  107. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Πλατς! το νερό, εκδ. Μεταίχμιο
  108. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Φου! Ο αέρας, εκδ. Μεταίχμιο
  109. Φυσικά σ’ αγαπώ, Σ. Ζαραμπούκα, εκδ. Κέδρος
  110. Ψάξε να βρεις τη ζωή στο δάσος, Μαρία Δημάκη- Αχχιλές Δημητρόπουλος, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Aspasia02

Η Ασπασία Βασιλάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε νηπιαγωγός στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών. Από το 2005 διδάσκει στη δημόσια εκπαίδευση και ασχολείται κυρίως με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Σπουδάζει στο ΠΜΣ «Εκπαιδευτική θεωρία, ιστορία και πολιτική» του ΦΚΣ του Πανεπιστημίου Κρήτης και έχει ειδικευτεί με σεμινάρια στο σχεδιασμό Μουσειακών Προγραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται στη συγγραφή εκπαιδευτικών βιβλίων («Η περιβαλλοντική εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο», 2008, εκδ. Κέδρος, «Η Δημιουργική Γραφή στο Δημοτικό σχολείο», 2009, εκδ. Κέδρος).

Aspasia03

Αναδημοσίευση από το ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ.

Εὐγένιος Τριβιζᾶς – Ἕνα δέντρο, μιὰ φορά

Διήγημα, δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Ἰούλιος 2007
(μετὰ τὶς μεγάλες πυρκαϊὲς σὲ Πάρνηθα καὶ Ὑμηττό)

Τὸ δέντρο

Σ᾿ ἕνα ἄχαρο πεζοδρόμιο μιᾶς πολύβουης πολιτείας ἦταν κάποτε ἕνα ἄσχημο παραμελημένο δέντρο. Κανεὶς δὲν τὸ πρόσεχε. Κανεὶς δὲν τὸ φρόντιζε. Κανεὶς δὲν τοῦ ἔδινε τὴν παραμικρὴ σημασία. Τὰ φύλλα του εἶχαν μαραζώσει, εἶχαν πέσει ἀπὸ καιρὸ κι εἶχε ἀπομείνει γυμνό, σκονισμένο καὶ καχεκτικό.

Ποτὲ δὲν εἶχε γνωρίσει τοῦ δάσους τὴ δροσιά. Δὲν εἶχαν κελαηδήσει ποτὲ στὰ φύλλα του πουλιά, μὲ δυσκολία νὰ τὸ ἄγγιζε ποῦ καὶ ποῦ κάποια πονετικὴ ἡλιαχτίδα ποὺ γλιστροῦσε στὰ κρυφὰ ἀνάμεσα στὶς μουντὲς καὶ ἄχαρες πολυκατοικίες ποὺ τὸ περιστοίχιζαν.

Οἱ περαστικοὶ διάβαιναν δίπλα του μὲ ἀδιαφορία, βλοσυροὶ καὶ βιαστικοί, χωρὶς νὰ τοῦ δίνουν καθόλου σημασία, μερικοὶ μάλιστα πετοῦσαν ἀποτσίγαρα, φλούδια ἀπὸ κάστανα καὶ λερωμένα χαρτομάντηλα κι ἄλλοι φτύνανε στὸ χωμάτινο τετραγωνάκι γύρω ἀπὸ τὴ ρίζα του.

Καὶ σὰ νὰ μὴν ἔφταναν ὅλα αὐτά, κατάλαβε ἀπὸ κάτι μηχανικοὺς μὲ σκοῦρες καμπαρντίνες καὶ κρεμαστὰ μουστάκια, ποὺ ἔσκυβαν καὶ μουρμούριζαν κι ὅλο μετροῦσαν σκυθρωποί, ὅτι θὰ πλάταιναν τὸ δρόμο πλάι του. Κι ἂν συνέβαινε αὐτό, τί τύχη τὸ περίμενε; Θὰ τὸ πελέκιζαν, θὰ τὸ ξερίζωναν; Θὰ τὸ πετοῦσαν μήπως στὰ σκουπίδια;

Ἐκεῖνο τὸ χριστουγεννιάτικο δειλινὸ τὸ δέντρο αἰσθανόταν πιὸ παραμελημένο, πιὸ παραπονεμένο ἀπὸ ποτέ. Στὰ ὁλόφωτα παράθυρα γύρω του διέκρινε ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς κουρτίνες χριστουγεννιάτικα ἔλατα, ποὺ χαρωπὰ παιδιὰ τὰ στόλιζαν μὲ κόκκινα κεριά, καμπανοῦλες, ἀγγελούδια, ἀσημένια πέταλα καὶ γιορτινὲς γιρλάντες καὶ ζήλευε. Ζήλευε πολύ. Πόσο θὰ ἤθελε νὰ εἶναι ἔτσι κι αὐτό. Χριστουγεννιάτικο ἔλατο στὴ θαλπωρὴ ἑνὸς σπιτιοῦ. Νὰ τὸ φροντίζουν, νὰ τὸ στολίζουν, νὰ τὸ καμαρώνουν…

Τὸ παιδί

Ἦταν κι ἕνα παιδί. Τὶς μέρες ἔκανε δουλειὲς τοῦ ποδαριοῦ. Τὰ βράδια κοιμόταν στὸ πάτωμα ἑνὸς κρύου πλυσταριοῦ στὴν αὐλὴ ἑνὸς ἐγκαταλελειμμένου κτιρίου μὲ ἑτοιμόρροπα μπαλκόνια. Κανεὶς δὲν τὸ πρόσεχε. Κανεὶς δὲν τὸ φρόντιζε. Κανεὶς δὲν τοῦ ἔδινε τὴν παραμικρὴ σημασία. Τὰ μάγουλά του εἶχαν χλωμιάσει, τὰ χέρια του εἶχαν ροζιάσει, τὰ μάτια του εἶχαν γεμίσει θλίψη.

Ποτὲ δὲν εἶχε γνωρίσει τὴ ζεστασιὰ μιᾶς ἀγκαλιᾶς, τὴ θαλπωρὴ ἑνὸς ἀληθινοῦ σπιτιοῦ.

Ἐκεῖνο τὸ κρύο χριστουγεννιάτικο βράδυ τὸ ἀγόρι αἰσθανόταν πιὸ παραμελημένο, πιὸ παραπονεμένο ἀπὸ ποτέ, γιατί εἶχε μάθει ὅτι μετὰ τὶς γιορτὲς θὰ κατεδάφιζαν τὸ μιζεροκτίριο μὲ τὸ πλυσταριὸ καὶ δὲν θά ῾χε ποῦ νὰ μείνει.

Τυλιγμένο στὸ τριμμένο του παλτό, κοιτοῦσε ἀπ᾿ τὰ φωτισμένα παράθυρα τὰ λαμπερὰ σαλόνια μὲ τὰ γκὶ καὶ τὰ μπαλόνια, τὶς φρουτιέρες μὲ τὰ ρόδια καὶ τὰ χρυσωμένα κουκουνάρια, ἔβλεπε γελαστὰ ἀγόρια καὶ κορίτσια νὰ κρεμοῦν στὰ χριστουγεννιάτικα δέντρα πλουμίδια ἀστραφτερὰ καὶ ζήλευε. Ζήλευε πολύ, πόσο θά ῾θελε νὰ στόλιζε κι αὐτὸ ἕνα ἔλατο σὲ κάποιου τζακιοῦ τὸ ἀντιφέγγισμα, μὲ τὰ δῶρα ὑποσχέσεις μαγικὲς ὁλόγυρά του…

Πῶς τό ῾φερε ἡ τύχη ἔτσι κι ἐκεῖνο τὸ χριστουγεννιάτικο βράδυ καὶ συναντήθηκαν κάποια στιγμὴ τὸ δέντρο ἐκεῖνο κι ἐκεῖνο τὸ παιδί…

Ἡ συνάντηση

Ἐκεῖνο τὸ δειλινὸ τὸ παιδὶ γυρνοῦσε ἄσκοπα στοὺς δρόμους τῆς πολύβουης πολιτείας. Κάθε τόσο σταματοῦσε σὲ κάποια βιτρίνα. Κόλλαγε τὴ μύτη του στὸ τζάμι καὶ κοιτοῦσε μὲ μάτια ἐκστατικὰ ὅλα ἐκεῖνα τὰ λαχταριστά, σὲ μιὰ βιτρίνα λόφοι ἀπὸ μελομακάρονα, κουραμπιέδες καὶ πολύχρωμα τρενάκια φορτωμένα μὲ σοκολατάκια, σὲ μιὰ ἄλλη ζαχαρένιοι Ἁγιο-Βασίληδες μὲ μύτες ἀπὸ κερασάκια καὶ μία παραμυθένια πριγκίπισσα ἀπὸ πορσελάνη νὰ κοιτάζει ἀπὸ τὸ ἁψιδωτὸ παράθυρο ἑνὸς φιλντισένιου κάστρου καὶ λίγο παρακάτω, σὲ μιὰ ἄλλη βιτρίνα, μιὰ ὀνειρεμένη τρόικα μὲ ἕναν πρόσχαρο ἁμαξά, μολυβένια στρατιωτάκια μὲ κόκκινες στολὲς καβάλα σὲ ἄλογα πιτσιλωτὰ νὰ καλπάζουν στοιχισμένα στὴ σειρὰ καὶ στὸ βάθος ἕνα ὀπάλινο παλάτι σὲ μία χιονισμένη στέπα.

Ἔτσι ὅπως περπατοῦσε μὲ τὰ μάτια στραμμένα στὶς καταστόλιστες βιτρίνες, ἔπεσε ἄθελά του πάνω σ᾿ ἕναν περαστικὸ μὲ καμηλὸ παλτὸ καὶ γκρενὰ κασκὸλ ποὺ γύριζε στὸ σπίτι του φορτωμένος μὲ σακοῦλες καὶ πακέτα ποὺ φύγανε ἀπὸ τὰ χέρια του, σκόρπισαν στὸ δρόμο ἐδῶ καὶ κεῖ. Τὸ παιδὶ ἔχασε τὴν ἰσορροπία του, γλίστρησε, τὸ κεφάλι του χτύπησε μὲ φόρα στὸ πεζοδρόμιο, ἔνιωσε μία σκοτοδίνη. Ὁ περαστικός τοῦ ῾βαλε ὀργισμένος τὶς φωνές, τὸ κατσάδιασε γιὰ τὰ καλά.

Τὸ ἀλητάκι σηκώθηκε, τό ῾βαλε στὰ πόδια, κατηφόρισε παραπατώντας ἕνα σοκάκι μὲ μία ὑπαίθρια ἀγορά, ἔστριψε ἕνα δυὸ στενὰ καὶ βρέθηκε στὸ δρόμο μὲ τὸ παραμελημένο δέντρο. Σταμάτησε λαχανιασμένο νὰ πάρει ἀνάσα, ἀπὸ τὰ φωτισμένα παράθυρα, τὰ χνωτισμένα, ἀχνοφαίνονταν τὰ γιορτινὰ σαλόνια μὲ τὰ ἔλατα τὰ στολισμένα.

– Ὄμορφα δὲν εἶναι; Ἀκούει τότε μιὰ φωνή.

Ἦταν τὸ δέντρο τοῦ δρόμου.

– Πολύ. Ἀποκρίθηκε τὸ παιδί, χωρὶς νὰ παραξενευτεῖ καθόλου ποὺ ἕνα δέντρο μιλοῦσε, τοῦ ἄρεσε νὰ τοῦ μιλάει κάποιος χωρὶς νὰ τὸ σπρώχνει, χωρὶς νὰ τὸ κατσαδιάζει, χωρὶς νὰ τὸ ἀποπαίρνει.

– Στόλισέ με! – ψιθύρισε τὸ δέντρο – Στόλισέ με καὶ ἐμένα ἔτσι!

– Μακάρι νὰ μποροῦσα! Πικρογέλασε τὸ παιδί.

– Προσπάθησε, σὲ παρακαλῶ. Ἴσως αὐτά, ξέρεις, νά ῾ναι τὰ στερνά μου Χριστούγεννα, νὰ μὴν δῶ ἄλλα.

– Γιατί τὸ λὲς αὐτό;

– Ἄκουσα ὅτι θὰ πλατύνουν τὸ δρόμο, πελέκι ἢ ξεριζωμὸς μὲ περιμένει, ἕνα ἀπὸ τὰ δυό… Δὲν εἶμαι σίγουρο ἀκόμα.

Τὸ παιδὶ σκέφτηκε ὅτι θὰ κατεδάφιζαν τὸ ἑτοιμόρροπο κτίριο μὲ τὸ ξεχαρβαλωμένο πλυσταριό, τὸ καταφύγιό του. Σὲ λίγο δὲν θά ῾χε οὔτε ῾κεῖνο ποῦ νὰ μείνει. Σὲ κάποιο χαρτόκουτο ἴσως;

– Στόλισέ με! Παρακάλεσε ἄλλη μιὰ φορὰ τὸ δέντρο. Τὸ παιδὶ κοίταξε ὁλόγυρά του.

– Μὲ τί; Ἀπόρησε.

– Ὅ,τι νά ῾ναι… κάτι θὰ βρεῖς ἐσύ!! Δὲν μπορεῖ.

– Καλά… Ἀφοῦ τὸ θέλεις τόσο πολύ, κάτι θὰ βρῶ νὰ σὲ στολίσω…

Συμφώνησε τὸ παιδὶ κι ἄρχισε νὰ ψάχνει.

Τὰ στολίδια

Ἐκείνη τὴ στιγμή, λὲς καὶ κάτι ψυχανεμίστηκε ὁ οὐρανός, ἔπιασε νὰ χιονίζει, τὸ χιόνι ἔπεφτε πυκνό… Χάδι ἁπαλὸ σκέπαζε ἀνάλαφρα μὲ πάλλευκες νιφάδες στὰ ὁλόγυμνα κλωνιὰ τοῦ παραμελημένου δέντρου.

Πῆρε τότε τὸ μάτι τοῦ παιδιοῦ κάτι νὰ ἀστράφτει λίγο παραπέρα. Μιὰ παρέα πλουσιόπαιδα, ποὺ εἶχαν περάσει ἀπὸ τὸ δρόμο λίγο νωρίτερα, εἶχαν πετάξει χρωματιστὰ χρυσόχαρτα ἀπὸ τὶς καραμέλες ποὺ ἔτρωγαν μὲ λαιμαργία τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη. Τὸ ἀγόρι μάζεψε ἕνα ἕνα τὰ πεταμένα χρυσόχαρτα, τὰ μάλαξε μὲ τὰ δάχτυλά του καὶ ἔπλασε ἀστραφτερὲς πράσινες μπλὲ καὶ βυσσινόχρωμες μπαλίτσες, μετὰ ξήλωσε τὰ κουμπιὰ τοῦ φθαρμένου παλτοῦ καὶ μὲ τὶς κλωστὲς κρέμασε τὶς φανταχτερὲς μπαλίτσες στὰ χιονοσκέπαστα κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

– Εὐχαριστῶ! Εἶπε τὸ δέντρο, ἀνατριχιάζοντας ἀπ᾿ τὴ χαρά του.

– Μὲ τί ἄλλο ἄραγε νὰ τὸ στολίσω; Μονολόγησε τὸ παιδί.

Λὲς κι εἶχε ἀκούσει τὰ λόγια του, μιὰ νοικοκυρὰ τρεῖς δρόμους παρακάτω ἄδειασε μὲ φόρα ἀπ᾿ τὸ παράθυρο μιᾶς κουζίνας μία λεκάνη μὲ σαπουνάδα σὲ μία πλακόστρωτη αὐλή. Ὁ ἄνεμος πῆρε ἕνα πανάλαφρο σύννεφο ἀπὸ σαπουνόφουσκες καὶ τὶς ταξίδεψε παιχνιδίζοντας μαζί τους, τὸ ἀγόρι τὶς εἶδε νὰ πλησιάζουν στραφταλίζοντας στὸ φεγγαρόφωτο, τὶς κοίταξε μὲ τέτοια λαχτάρα ποὺ ἐκεῖνες, λὲς καὶ κατάλαβαν τὴν ἐπιθυμία του, ἄφησαν τὸν ἄνεμο νὰ τὶς φέρει ἕνα – δυὸ γύρους καὶ νὰ τὶς κρεμάσει στὰ κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

– Ὅσο πάω κι ὀμορφαίνω! Καμάρωσε τὸ δέντρο.

– Σίγουρα ὀμορφαίνεις! Συμφώνησε τὸ ἀγόρι σφίγγοντας γύρω του τὸ παλτὸ γιατὶ ἔκανε πολύ, πάρα πολὺ κρύο…

– Κοίτα! Ἔρχονται!

Ἕνα φωτεινὸ σύννεφο πλησίαζε τρεμοπαίζοντας στὸ σκοτάδι.

– Ἐλᾶτε! Τὶς κάλεσε μὲ τὸ βλέμμα τὸ παιδί.

Καὶ οἱ πυγολαμπίδες, λάμψεις ἀλλόκοσμες, τρεμοσβήνοντας ὀνειρικά, κάθισαν νεραϊδένιες γιρλάντες στὰ κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

Τὸ κρύο γινόταν ὅσο πήγαινε πιὸ τσουχτερό. Τὸ χιόνι ἔπεφτε ὁλοένα πιὸ πυκνό. Τὸ ἀγόρι σήκωσε τὰ μάτια του στὸν οὐρανὸ καὶ τότε τὸ εἶδε! Εἶδε τὸ πεφταστέρι κι ἐκεῖνο, λὲς καὶ συνάντησε τὸ βλέμμα του, διέγραψε στὸ σκοτάδι μία φαντασμαγορικὴ χρυσαφένια τροχιὰ καὶ ἀκούμπησε ἀπαλὰ στὴν κορφὴ τοῦ δέντρου.

Καὶ ἦταν τώρα πράγματι ὄμορφο τὸ δέντρο λουσμένο στὸ φεγγαρόφωτο μὲ τὰ χρυσαφένια μπαλάκια νὰ στραφταλίζουν, τὶς σαπουνόφουσκες νὰ σιγοτρέμουν, τὶς πυγολαμπίδες νὰ ἀναβοσβήνουν κέντημα δαντελένιο στὰ χιονισμένα τοῦ κλωνιὰ καὶ τὸ πεφταστέρι ν᾿ ἀνασαίνει χρυσαφένιο φῶς στὴν κορφή του.

– M᾿ ἔκανες τόσο, μὰ τόσο ὄμορφο – εἶπε τὸ δέντρο στὸ παιδὶ – Σ᾿ εὐχαριστῶ πολύ. Σ᾿ εὐχαριστῶ ἀληθινά… Πόσο θά ῾θελα νὰ μποροῦσα νὰ σοῦ χάριζα κι ἐγὼ ἕνα δῶρο…

– Μπορεῖς! Ἀποκρίθηκε τὸ παιδὶ χουχουλίζοντας τὰ χέρια – Ἄσε με, σὲ παρακαλῶ, νὰ καθίσω στὴ ρίζα σου γιὰ λίγο. Νιώθω τόσο, μὰ τόσο κουρασμένο, πονάω… καὶ δὲν ἔχω ποῦ νὰ πάω…

– Ἀμέ! Ἔλα, κάθισε. Κάθισε στὴ ρίζα μου ὅσο θέλεις. Εἶπε τὸ δέντρο.

– Καὶ νὰ δεῖς… Θὰ κάνω ἐγὼ μία εὐχὴ γιὰ σένα.

Τὸ παιδὶ σήκωσε τὸ γιακᾶ, τυλίχτηκε στὸ παλιό του πανωφόρι, κάθισε στὸ χιονοσκέπαστο πεζοδρόμιο, ἀγκάλιασε τὸ κορμὶ τοῦ δέντρου καὶ σφίχτηκε ὅσο μποροῦσε πιὸ κοντά του.

Τὸ ταξίδι

Τὸ χιόνι ἔπεφτε γύρω του. Πάνω του πυκνό. Ὅλο του τὸ σῶμα ἔτρεμε, τὰ χέρια του εἶχαν μουδιάσει, τὰ δόντια του χτυποῦσαν. Ἔκλεισε τὰ μάτια γιὰ νὰ τὰ προστατέψει ἀπὸ τὶς ριπὲς τοῦ χιονιοῦ, ὅταν ξαφνικὰ – τί παράξενο – ἄκουσε ἐκεῖνον τὸν ἦχο… Τὸν ἦχο τὸν χαρμόσυνο! Κουδουνάκια τρόικας! Ἕνα μαστίγιο ἀκούστηκε νὰ κροταλίζει, ἄλογα νὰ καλπάζουν ρυθμικά.

Ἄνοιξε τὰ μάτια. Ἀπίστευτο! Στὰ μελανιασμένα χείλη του ἄνθισε ἕνα χαμόγελο. Ἀπὸ βάθος τοῦ δρόμου, θαμπὰ στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ὅλο καὶ πιὸ ξεκάθαρα, τὴν εἶδε. Εἶδε τὴν παραμυθένια τρόικα μὲ τὰ ἀσημένια κουδουνάκια νὰ πλησιάζει φορτωμένη δῶρα διαλεχτά. Τὴν ὁδηγοῦσε ἕνας ροδομάγουλος ἁμαξᾶς μὲ γούνινο σκοῦφο, κόκκινη μύτη καὶ πυκνὴ κυματιστὴ γενειάδα. Πίσω ἀπὸ τὴν τρόικα κάλπαζαν στρατιῶτες μὲ πορφυρὲς στολές, καβάλα σὲ περήφανα ἄλογα στολισμένα μὲ χρυσαφένιες φοῦντες…

Παραξενεύτηκε τὸ παιδί. Πῶς βρέθηκε ἐδῶ αὐτὴ ἡ τρόικα φορτωμένη τόσα δῶρα; Καὶ οἱ καβαλάρηδες; Κάπου τοὺς ἤξερε. Κάπου τοὺς εἶχε ξαναδεῖ!

Ἡ τρόικα σταμάτησε μπροστά του, τὰ ἄλογα χρεμέτισαν, ὁ ἁμαξὰς χαμογέλασε, ἀπὸ τὸ παράθυρο τῆς ἅμαξας πρόβαλε τὸ πρόσωπο τῆς πριγκιποπούλας.

– Τί ὄμορφο δέντρο! – Χαμογέλασε – Ποιὸς νὰ τὸ στόλισε ἄραγε;

– Ἐγώ! Ἀποκρίθηκε τὸ παιδί.

– Ἀλήθεια;

– Ναί.

– Ἔλα μαζί μου τότε. Ἔλα νὰ στολίσεις ἔτσι ὄμορφα καὶ τὸ ἔλατο τοῦ βασιλιᾶ, νὰ ζήσεις στὸ παλάτι μας παντοτινά.

– Δὲν πάω πουθενὰ χωρὶς τὸ δέντρο μου! Ἀπάντησε τὸ ἀγόρι.

Ἡ πριγκιποπούλα ἔδωσε τότε ἐντολὴ καὶ οἱ στρατιῶτες τοῦ βασιλιὰ ἔσκαψαν βαθιά, πήρανε τὸ δέντρο μαζὶ μὲ τὶς ρίζες του καὶ τὸ φύτεψαν σὲ μία πορσελάνινη γλάστρα, μετὰ τὸ φόρτωσαν στὴν τρόικα.

Γελώντας πρόσχαρα, ὁ ἁμαξᾶς ἅπλωσε τὸ χέρι του, βοήθησε τὸ παιδὶ νὰ ἀνέβει στὴν ἅμαξα νὰ κάτσει πλάι του, τὰ ἄλογα στράφηκαν, τὸν κοίταξαν μὲ τὰ μεγάλα τους μάτια καὶ ρουθούνισαν ἀνυπόμονα.

Ὅλα τὰ κτίρια, ὅλα τὰ φανάρια, ὅλες οἱ βιτρίνες, τὰ πάντα, εἶχαν τώρα ἐξαφανιστεῖ. Μπροστά τους ἀνοιγόταν μία ἀπέραντη στέπα κι ἐκεῖ στὸ βάθος μέσα ἀπὸ τὰ διάφανα πέπλα τοῦ χιονιοῦ ἀχνοφαίνονταν μαγευτικοὶ οἱ μεγαλόπρεποι τροῦλοι κι οἱ ἁψιδωτὲς πύλες τοῦ ὀπάλινου παλατιοῦ!

Ὁ ροδομάγουλος ἁμαξᾶς τράβηξε τὰ γκέμια. Κροτάλισε τὸ μαστίγιο, τὰ ἄλογα χύθηκαν χλιμιντρίζοντας μπροστά, καλπάζοντας ὅλο καὶ πιὸ γοργά… λὲς κι εἴχανε φτερά… Σὲ λίγο ἡ τρόικα κι ἡ ἀκολουθία της εἶχαν χαθεῖ στὸ βάθος τῆς χιονισμένης στέπας.

Τὸ χιόνι ποὺ συνέχισε ὁλοένα πιὸ πυκνὸ τὸ σιωπηλὸ χορό του ἔσβησε σχεδὸν ἀμέσως τὰ ἴχνη ἀπὸ τὶς ρόδες καὶ τὰ πέταλα τῶν ἀλόγων..

Λένε οἱ παλιοί…

Λένε οἱ παλιοὶ ὅτι τὸ πεζοδρόμιο ἐκεῖνο ἦταν κάποτε κάπως πιὸ φαρδύ, ὅτι φύτρωνε κάποτε κάποιο δέντρο ἐκεῖ.

Διηγοῦνται ἐπίσης οἱ παλιοὶ ὅτι ἕνα χριστουγεννιάτικο πρωὶ βρῆκαν στὴ ρίζα τοῦ δέντρου ξεπαγιασμένο ἕνα παιδὶ σκεπασμένο ἀπὸ τὸ χιόνι, τυλιγμένο σ᾿ ἕνα τριμμένο παλτὸ χωρὶς κουμπιά, μὲ ἕνα γαλήνιο χαμόγελο, ἕνα χαμόγελο εὐτυχίας ζωγραφισμένο στὸ πρόσωπό του.

Λένε ἀκόμα ὅτι ἀπὸ τότε κάθε παραμονὴ Χριστουγέννων, γύρω στὰ μεσάνυχτα, κάτι παράξενο συμβαίνει, κάτι ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσει. Ἕνα σμάρι πυγολαμπίδες τριγυρνοῦν ἐπίμονα τρεμοσβήνοντας σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο, λὲς καὶ κάτι ἀναζητοῦν, λὲς καὶ γυρεύουνε νὰ θυμηθοῦνε κάτι, ὅτι ἕνας ἄνεμος ἀναπάντεχος φέρνει, ποιὸς ξέρει ἀπὸ ποῦ, ἀνάλαφρες σαπουνόφουσκες καὶ χρυσόχαρτα ἀστραφτερά, ἐνῷ τὴν ἴδια στιγμὴ ἕνα ὑπέροχο πεφταστέρι διαγράφει στὸν οὐρανὸ μία φαντασμαγορικὴ τροχιὰ καὶ πέφτει στὸ σημεῖο ἀκριβῶς ἐκεῖνο.

Ἔτσι λένε…

Ποιὸς ξέρει;

Δείτε τώρα την υπέροχη ταινία- animation πάνω στο διήγημα του Ευγένιου Τριβιζά, σε σκηνοθεσία Panagiotis Rappas και μουσική Dimitris Papadimitriou.

Παιδικά βιβλία για τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά, τα Φώτα

Μια μικρή επιλογή από τα δεκάδες ελληνικά και ξένα βιβλία που κυκλοφορούν. Η επιλογή έγινε με άξονα τις παραδόσεις μας και τις πανανθρώπινες αξίες.

10 χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά παραμύθια

Συγγραφέας: Καραντινού Εύα
Εκδότης: Άγκυρα
Ένα μοναδικό βιβλίο. Αγαπημένα ζώα του δάσους, άγγελοι και καλικάντζαροι, βασιλιάδες και φτωχοί, όλοι μαζί σε μια ονειρεμένη συλλογή παραμυθιών για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.
10 χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά παραμύθια

Ο δικός μας Άγιος Βασίλης

Συγγραφέας: Ηλιόπουλος Βαγγέλης
Εκδότης: Εκδόσεις Πατάκη
Ο Αμερικανός Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ περιέγραψε πρώτος τον Άγιο Βασίλη με τη μορφή που όλοι τον ξέρουμε σήμερα και ο Τόμας Ναστ τον ζωγράφισε σε μια εφημερίδα το 1890, παχουλό, με άσπρα γένια και κόκκινη ρόμπα. Κι όμως ο «δικός μας» Άγιος Βασίλης, εκείνος που επισκέφθηκε ένα βράδυ το φτωχικό του μικρού Ιωάννη κι έσωσε αυτόν και τις αδερφές του από το κρύο και την πείνα μοίρασε μαζί τους γλυκές πίτες με φλουριά σε όλο το χωριό κι έφυγε για να πάει και σ’ άλλα παιδιά, δεν του μοιάζει καθόλου. Πώς να ‘ναι, αλήθεια, ο «δικός μας Άγιος Βασίλης»;
Ο δικός μας Άγιος Βασίλης

Εκείνα τα Χριστούγεννα ήρθαν τα κάτω πάνω!

Συγγραφέας: Παπαγιάννη Μαρία
Εκδότης: Εκδόσεις Πατάκη
Κάτω από τη γη ζει ένα μικρό αγόρι…
Δεν του αρέσει να πηδάει, να κλοτσάει, να κάνει σκανταλιές. Ένα αγόρι τόσο διαφορετικό από όλα τα αγόρια της γης. Ένα καλικαντζαράκι τόσο διαφορετικό από όλα τα καλικαντζαράκια της γης. Ο μικρός Νέιθαν λατρεύει τις ιστορίες και πιο πολύ απ’ όλες εκείνη την ιστορία για το μεγάλο δέντρο της ζωής που στηρίζει τη γη. Ο σοφός παππούς του του εξηγεί ότι τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν τους καλικάντζαρους και τους έκλεψαν τις πολύτιμες πέτρες που γι’ αυτούς ήταν ιερές. Στο υποχρεωτικό ταξίδι του στην Πάνω Γη ο Νέιθαν θα τραυματιστεί και θ’ αναγκαστεί να μείνει έναν ολόκληρο χρόνο με τους ανθρώπους. Και τότε θα καταλάβει ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο κι ότι υπάρχουν πολλές αλήθειες. Θα ανακαλύψει πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί, όπως δεν είναι όλοι οι καλικάντζαροι καλοί. Υπάρχουν άνθρωποι πολλοί και διαφορετικοί…
Εκείνα τα Χριστούγεννα ήρθαν τα κάτω πάνω!

Ένα ελατάκι για τον Τάκη

Συγγραφέας: Τριβιζάς Ευγένιος
Εκδότης: Μεταίχμιο
Χριστούγεννα παραμονές ο Τάκης είχε ακεφιές
και έκανε στη μαμά του τα φριχτά παράπονά του.
Αυτό το έλατο είναι πολύ μεγάλο, πολύ ψηλό,να το φτάσω δεν μπορώ!
Κάθε φορά που το κοιτάζω, συνεχώς στραβολαιμιάζω.
Ίλιγγο νιώθω, ζάλη, μου γυρίζει γύρω γύρω το κεφάλι!»Ένα μικρό εκδοτικό θαύμα. Γιορτινό, τρυφερό και με την αναγνωρίσιμη γραφή του Ευγένιου Τριβιζά, κυκλοφορεί και λάμπει στα βιβλιοπωλεία το Ένα ελατάκι για τον Τάκη». («Η Ναυτεμπορική»)
Ένα ελατάκι για τον Τάκη

Το πρώτο χαμόγελο των Χριστουγέννων

Συγγραφέας: Μουρίκη Κατερίνα
Εκδότης: Άγκυρα
Ο μικρός Τοβίτ δεν έχει φωνή, αλλά μιλάει με τη μουσική του. Η φλογέρα του και τα ζώα που προσέχει είναι η μοναδική συντροφιά του. Ώσπου μια νύχτα κάτι μαγικό συμβαίνει… Ο ουρανός λάμπει και μια ουράνια μελωδία γεμίζει την πλάση. Άραγε τι δώρο θα προσφέρει το μικρό τσοπανόπουλο στο Θείο βρέφος που μόλις γεννήθηκε; Τι θα γίνει μετά;
Το πρώτο χαμόγελο των Χριστουγέννων

Διηγήματα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά

Συγγραφέας: Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος
Εκδότης: Μίνωας
Ανέμελα παιδιά, ψαράδες, γιαλοί και σοκάκια, εκκλησίες, μανιασμένα κύματα, γραφικά ξωκλήσια και ο συγγραφέας να αναζητά παντού τον άνθρωπο, σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη απλότητα, ομορφιά και καλοσύνη. Τα πιο τρυφερά, τα πιο αγαπημένα διηγήματα του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα. Διηγήματα που μεγάλωσαν γενιές και γενιές, διασκευασμένα για παιδιά, σε ένα πανέμορφο γιορτινό βιβλίο.
Διηγήματα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά

Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία- A Christmas Carol

Συγγραφέας: Dickens Charles
Μεταφραστής: Αγγελίδου Μαρία
Εκδότης: Αίσωπος
Μια κρύα νύχτα, ξημερώνοντας Χριστούγεννα, διαλέγει ο Ντίκενς για να ξετυλίξει το κουβάρι της Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας του, και σκιαγραφεί με τρόπο ανεπανάληπτο μία από τις πιο κλασικές φιγούρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Εμπενέζερ Σκρουτζ.
Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» πρωτοκυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1843 και έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Από τότε και μέχρι τις μέρες μας διαβάστηκε και αγαπήθηκε όσο ελάχιστα κλασικά κείμενα. Το μήνυμά της, διαχρονικό και επίκαιρο, αναδεικνύεται πανίσχυρο μέσα από την εξαιρετική μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου και την εμπνευσμένη εικονογράφηση του Π. Τζ. Λιντς.
Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

Χριστουγεννιάτικη διαφήμιση:

Κωμωδία μονόπρακτη με μουσική και τραγούδια

Οι απατεώνες της Πρωτοχρονιάς:

Βασισμένο στο διήγημα του Άντον Τσέχωφ «Απατεώνες κατ’ ανάγκην»

Συγγραφέας: Κωστάρας Γ.
Εκδότης: Δωδώνη
[…] Η συμμετοχή των μαθητών στη θεατρική παράσταση και σε άλλες μορφές θεατρικών εκδηλώσεων τους παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις ψυχο-πνευματικές και σωματικές τους δυνατότητες, να εξωτερικεύσουν τα αισθήματα και τα συναισθήματα τους, να εκφράσουν τον εσωτερικό τους κόσμο και να επικοινωνήσουν με το περιβάλλον τους. Κατ’ αυτό τον τρόπο αποκτούν κοινωνικότητα και ψυχοπνευματική καλλιέργεια, σε απόλυτο συνδυασμό με τις αντίστοιχες γενικότερες επιδιώξεις αγωγής και παιδείας του συνολικού εκπαιδευτικού συστήματος. Οι θεατρικές δραστηριότητες των μαθητών, εκτός από το καθαρά παιδαγωγικό αποτέλεσμα, επιφέρουν και μια γενικότερη διεύρυνση των ορίων του Σχολείου προς ολόκληρο το κοινωνικό περιβάλλον, κάτι το οποίο άλλωστε αποτελεί ζητούμενο για το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα. Με τη συμμετοχή των γονέων και κηδεμόνων ως θεατών στην παράσταση σχολείου, ή την έξοδο της παράστασης στον περιβάλλοντα χώρο και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε οργανωμένες ή αυθόρμητες εκδηλώσεις πολιτισμού, φέρνει σε άμεση επαφή το σχολείο με την κοινωνία και αναπτύσσει τους διαύλους επαφής και επικοινωνίας των δύο μερών, τα οποία, παρά τις όποιες προθέσεις, παραμένουν έννοιες συχνά αφιστάμενες η μια από την άλλη.Θόδωρος Γραμματάς, καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Παν/μίου Αθηνών, στο γνωστικό αντικείμενο «Νεοελληνικό Θέατρο και Πολιτισμός».»Από το βιβλίο «Το θέατρο στο σχολείο». Μέθοδοι διδασκαλίας και εφαρμογής, εκδόσεις «Ατραπός», Αθήνα, 2004.
Χριστουγεννιάτικη διαφήμιση: Κωμωδία μονόπρακτη με μουσική και τραγούδια. Οι απατεώνες της Πρωτοχρονιάς: Βασισμένο στο διήγημα του Άντον Τσέχωφ "Απατεώνες κατ' ανάγκην"

Ρώσικες χριστουγεννιάτικες ιστορίες

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο, Berberova Nina, Brioussov Valeri, Bunin Ivan, Chekhov Anton Pavlovich, Dostojevskij Fedor Michajlovic, Gogol Nikolaj Vasilievic, Lescov Nikolai Semenovich, Odojevskij Vladimir Fedorovic 1803-1869, Smeljov Ivan 1873-1950, Zoshchenko Mikhail Mikhailovich 1895-1958
Εκδότης: Νάρκισσος
Συλλογή διηγημάτων Ρώσων κλασικών συγγραφέων που αποτυπώνουν θαυμάσια τη γιορταστική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Γράφει η Σόνια Ιλίνσκαγια στον πρόλογο του βιβλίου: «Η μαγεία του ρωσικού τοπίου τα Χριστούγεννα: η γη, τα κλαδιά και τα κλωναράκια των δέντρων, οι στέγες των σπιτιών -όλα ολόλευκα. Το βράδυ στα φώτα των δρόμων στροβιλίζονται οι νιφάδες, λάμπουν σαν αστεράκια, η αναπνοή λευκό συννεφάκι άχνας. Τίποτε όμως δεν πτοεί τα παιδιά και τους νέους. Ήρθαν οι διακοπές με το χιονοπόλεμο, τους χιονανθρώπους, τα έλκηθρα…».
Ρώσικες χριστουγεννιάτικες ιστορίες

Ο μικρός τυμπανιστής

Συγγραφέας: Πετρή Δέσποινα
Σειρά: Παιδική Βιβλιοθήκη
Η πιο τρυφερή χριστουγεννιάτικη ιστορία. Ένα αγόρι που δεν έχει τίποτ’ άλλο να δώσει στο μικρό Ιησού που γεννιέται μια παγωμένη νύχτα παρά μόνο την αγάπη. Έτσι γίνεται ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Γιατί σημασία έχει αυτό που κρύβεται μέσα στην καρδιά σου και πόσο δυνατή είναι η ψυχή σου. Τότε το δώρο σου, που μπορεί να είναι το πιο φτωχικό, γίνεται το πιο λαμπρό, γιατί πίστεψες, αγάπησες, έδωσες χωρίς να ζητάς πίσω τίποτα. Ένα μήνυμα που περνά στους αιώνες και ζεσταίνει τις καρδιές μας. Το ρυθμικό τύμπανο του μικρού τυμπανιστή χτυπά για να μην ξεχνάμε…
Ο μικρός τυμπανιστής

Ελληνικά Χριστούγεννα

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο, Καρκαβίτσας Ανδρέας, Κόντογλου Φώτης, Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος
Επιμελητής: Κοροβίνης Θωμάς
Εκδότης: Μεταίχμιο
«Τρεις από τους εξέχοντες μα και εξόχως ταπεινούς νεοέλληνες πεζογράφους διαλέξαμε για να γιορτάσουμε φέτος τις άγιες μέρες που έρχονται. Όλοι τους στοχεύουν με τα τρία αυτά αφηγήματα να ανακουφίσουν τον άνθρωπο από τα καθημερινά του μαρτύρια, να τον παρηγορήσουν και να τον εμψυχώσουν. Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας διαλέγει την αγρυπνία μιας συντροφιάς μεροκαματιάρηδων της θάλασσας κάποια χριστουγεννιάτικη νύχτα για να μας κοινωνήσει στα γνησίως ανθρώπινα. Ο Φώτης Κόντογλου βάζει τον Αϊ-Βασίλη να οδοιπορεί αποκαρδιωμένος από την ανθρώπινη αδιαφορία ανάμεσα στα παγωμένα φτωχοχώρια για να ανταμωθεί στο φτωχότερο απ’ αυτά μ’ ένα νεαρό άγιο του λαού. Κι ο κυρ Αλέξανδρος, ο μυσταγωγός, μας φανερώνει την αλήθεια για την απόλυτη αγνότητα. Πόσοι και ποιοι έχουν την «ευλογία» να δουν το άστρο του γιαλού; Ελάχιστοι μόνον, οι «καθαροί». (Θωμάς Κοροβίνης)
Ελληνικά Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα της ασημόφυλλης ελιάς

Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Το πιο πολύτιμο κι ευλογημένο δέντρο μιας πλαγιάς είναι η ασημόφυλλη ελιά. Όλα τ’ άλλα δέντρα την αγαπούν και τη θαυμάζουν. Γι’ αυτό και δείχνουν θυμωμένα, όταν μαθαίνουν ότι κάθε χρόνο δέντρο χριστουγεννιάτικο γίνεται το έλατο κι όχι εκείνη, που θα την άξιζε περισσότερο τέτοια τιμή μεγάλη. Μα το φεγγάρι θα τα βοηθήσει κάποια νύχτα να μάθουν την αλήθεια και να σκεφτούν αν έπρεπε να χαίρονται ή να λυπούνται για την τύχη της ελιάς.

Τα Χριστούγεννα της ασημόφυλλης ελιάς

Κόκκινο καραβάκι, κόκκινο ποδήλατο

Συγγραφέας: Μάνος Κοντολέων

Εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά

Εκδότης: Ψυχογιός

Το πιο πρόσφατο βιβλίο που μας έδωσε ο Μάνος Κοντολέων. Μπορεί το καραβάκι του τίτλου να μη μας πηγαίνει σε μυθικά, παραμυθένια βασίλεια, μας ταξιδεύει όμως στον εύθραυστο συναισθηματικό κόσμο ενός μικρού παιδιού. Του μικρού Μάνου, ο οποίος, παραμονές Χριστουγέννων, αισθάνεται παραμελημένος και μόνος – πιθανότατα επειδή η μαμά περιμένει αδερφάκι κι ο ίδιος φοβάται ότι το νέο μέλος της οικογένειας θα του κλέψει την αγάπη και το ενδιαφέρον των δικών του. Αναζητώντας ένα στολίδι για το δέντρο της τάξης του, πέφτει πάνω σ’ ένα χάρτινο καραβάκι με κόκκινα πανιά, που στο παιδικό μυαλό του γίνεται σύμβολο της δικής του μοναξιάς και θλίψης. Και, σε μια κρίση θυμού, δηλώνει ότι δε θέλει το καραβάκι του να δοθεί μαζί με τ’ άλλα στολίδια του δέντρου της τάξης σε φτωχές οικογένειες. Θέλει να το κρατήσει για πάντα δικό του, ωστόσο κανείς δε φαίνεται να τον καταλαβαίνει. Έσχατο καταφύγιο του μικρού Μάνου ο μεγάλος Μάνος, ο παραμυθάς παππούς, που εμφανίζεται την ημέρα των Χριστουγέννων παρέα με την καινούρια του ιστορία, αληθινή, όπως λέει ο ίδιος, κι ωστόσο ημιτελή. Θα είναι ο μικρός Μάνος αυτός ο οποίος θα κληθεί να τη διαβάσει πρώτος και θα αναλάβει να της δώσει τον τίτλο και το φινάλε που ο ίδιος θα αποφασίσει, όταν παρέα με τον παππού θα επισκεφτεί έναν καταυλισμό προσφύγων, όπου το χαμένο κόκκινο καραβάκι του θα τον οδηγήσει, σαν άλλος μίτος της Αριάδνης, σ’ ένα μονοπάτι ανθρωπιάς, δοσίματος και αναπάντεχης χαράς.
Ένα απόσπασμα του βιβλίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Το πρωτοχρονιάτικο διαστημόπλοιο

Συγγραφέας: Άρης Δημοκίδης

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ο Αϊ-Βασίλης αναθέτει σε έναν από τους ταράνδους του να ανακαλύψει ποια είναι τα πιο φρόνιμα παιδιά του κόσμου για να τους χαρίσει ως επιβράβευση ένα φαντασμαγορικό τουρ σε γη και ουρανό, μετατρέποντας την πολυκατοικία τους σε διαστημόπλοιο. Ο τάρανδος φέτος τα θαλασσώνει, κι αντί να βάλει πλώρη για το σπίτι των πιο φρόνιμων παιδιών, μπερδεύεται και καταλήγει σε μια πολυκατοικία στην οποία κατοικούν, από πάνω μέχρι κάτω, τα πιο άτακτα παιδιά του κόσμου! …

Απλή γλώσσα, διάλογοι και δράση από τον Άρη Δημοκίδη, εκφραστική, πολύχρωμη εικονογράφηση από το Γιώργο Σγουρό. Ένα πρωτοχρονιάτικο βιβλίο που θα διασκεδάσει αλλά και θα προβληματίσει μικρούς και μεγάλους, θυμίζοντας σε όλους ότι τέτοιες μέρες, μέρες αγάπης και συγχώρεσης, οι διαχωρισμοί και οι αποκλεισμοί κάθε λογής πικραίνουν, απομονώνουν, πονάνε. Πολύ περισσότερο όταν αφορούν τη στάση μας απέναντι σε μικρά παιδιά.

Η γιαγιά, το παιδί κι ο κιθαρίστας Φουμ, φουμ, φουμ! Αν ο μικρός Χριστός γεννιόταν στην Αθήνα του σήμερα

Συγγρφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου

Εκδόσεις Πατάκη

Τι θα γινόταν αν ο Χριστός γεννιόταν στις μέρες μας, στην πόλη μας; ρωτάει ένας πιτσιρίκος τον ολίγο φευγάτο νονό του κι εκείνος στήνει στο πι και φι μια ιστορία: Η Μαρία κι ο Ιωσήφ πρόσφυγες ή μετανάστες, ανέστιοι και πένητες. Γαϊδουράκι το τρένο που τους φέρνει στο Σταθμό Λαρίσης. Ηρώδης η ανεργία, η ανέχεια, η αδιαφορία, η μοναξιά. Βηθλεέμ το κέντρο της Αθήνας. Οι μάγοι; Ένας μουσικός, μια συνταξιούχος μαία, ένα παιδί. Και φάτνη ένα συνοικιακό διαμέρισμα στο οποίο φέρνει το ζευγάρι ένα μικρό σαραβαλιασμένο αυτοκινητάκι. Όσο για τους βοσκούς, δεν είναι άλλοι απ’ τους ενοίκους μιας συνηθισμένης πολυκατοικίας…. Γιατί, όσο και να αλλάζουν τα ρούχα, τα μέσα, οι γλώσσες και οι συνήθειες, φαίνεται πως όλα τα άλλα δε διαφέρουν και πολύ. Όπως η ανθρωπιά που αντιπαλεύει την αδιαφορία. Η χαρά της ζωής που βάζει κάτω τον πόνο. Και η ελπίδα που κομίζει με τον ερχομό του κάθε νεογέννητο μωρό. Με την προϋπόθεση ότι κι εμείς θα της επιτρέψουμε να ανθίσει.

Τα Χριστούγεννα της Άννας

Συγγραφέας: Μελίνα Καρακώστα

Εκδόσεις: Πατάκη

…Και τότε η μαμά ξεφουρνίζει τη φριχτή αλήθεια: Αϊ-Βασίλης δεν υπάρχει! Η Άννα νιώθει προδομένη, εξαπατημένη. Φεύγει απ’ το σπίτι και καταλήγει σε ένα παρκάκι της περιοχής της. Εκεί πετυχαίνει μια οικεία φυσιογνωμία, τον πλάνητα, κουρελή Ιάκωβο, ο οποίος θα μοιραστεί μαζί της τη δική του χριστουγεννιάτικη ιστορία απώλειας, πολύ πιο οδυνηρή από της ίδιας της Άννας, βοηθώντας τη μικρή να καταλάβει ότι αρκεί να πιστέψεις στο θαύμα για να το δεις να πραγματοποιείται. Γυρνώντας παρέα στο σπίτι, η Άννα αλλά κι ο Ιάκωβος θα ανακαλύψουν ότι ο Αϊ-Βασίλης μπορεί να μην υπάρχει στ’ αλήθεια, σίγουρα όμως μπορούμε να τον βρούμε αν τον αναζητήσουμε τριγύρω μας…. Έτσι, τα πικρά Χριστούγεννα της Άννας καταλήγουν να είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, παρότι η αισιοδοξία αυτή είναι απόρροια μιας σειράς μάλλον μελαγχολικών γεγονότων και καταστάσεων, που λειτουργούν ως κινητήριες δυνάμεις για την πλοκή: της μοναξιάς και διάψευσης της ηρωίδας, της νεύρωσης της μαμάς, της εργασιομανίας του μπαμπά, της θλίψης του Ιάκωβου. Πώς είναι δυνατόν μια σειρά από πλην να δώσει αποτέλεσμα με θετικό πρόσημο; θα πείτε. Παράλογο; Ακατανόητο; Εξωφρενικό; Μπορεί απλώς να φταίει για όλα ο απατηλός κόσμος της μυθοπλασίας. Μπορεί και η ίδια η ζωή.

Πολλά κομμάτια από τη δημοσίευσή μας αποτελούν αναδημοσίευση από το http://miaforakienankairoimikrieleni.blogspot.gr/