Αποτελέσματα Διαγωνισμού Συγγραφής Περιβαλλοντικής Ιστορίας

διαγωνισμός3

Οι παρακάτω ιστορίες διακρίθηκαν στο «Διαγωνισμό Συγγραφής Περιβαλλοντικής Ιστορίας» , που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Δικτύου ΠΕ «Φύση χωρίς Σκουπίδια» της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης.

Οι ιστορίες αυτές επιλέχθηκαν είτε για τη συνολική παρουσίασή τους, είτε επειδή κατέκτησαν ένα ή περισσότερα βραβεία από τα παρακάτω: πρωτοτυπία, φαντασία, δημιουργικότητα, ζωντάνια του λόγου- πλούσιο λεξιλόγιο-λογοτεχνικής έκφρασης, σύνδεση με τις ανθρώπινες αξίες και το περιβάλλον, προαγωγής αξιών, αισιόδοξη λύση, τα μηνύματα ελπίδας, παρότρυνση σε δράση.

Οι Ιστορίες, με αναφορά επίσης των ονομάτων των υπεύθυνων εκπαιδευτικών, καθώς και της σχολικής τάξης των μαθητών, θα αναρτηθούν στην Ιστοσελίδα της ΕΕΠΦ τον Σεπτέμβριο, και θα αποτελέσουν το υλικό μιας ηλεκτρονικής έκδοσης του «Φύση χωρίς Σκουπίδια».

Τις ιστορίες που διακρίθηκαν μπορείτε να τις δείτε εδώ.

Αποτελέσματα Περιβαλλοντικής Ιστορίας_φχσ2017_πινακας doc_Page_1

Αποτελέσματα Περιβαλλοντικής Ιστορίας_φχσ2017_πινακας doc_Page_2

Παιδικά Βιβλία για την Πόλη

Με αφορμή την 2α Απριλίου- Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου ας διαβάσουμε βιβλία για την πόλη και ας οραματιστούμε το μέλλον μας μαζί της.

Ο κατάλογος προτείνεται από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

554

555

Σοφία Ζαραμπούκα
Η ιστορία της μαμάς μου, Κέδρος

Σοφία Ζαραμπούκα
Τα αδέσποτα: η Μίνα, Κέδρος

Φίλιππος Μανδηλαράς
Αθήνα, η πόλη της Αθήνας: πώς απέκτησε η Αθήνα το όνομά της, Παπαδόπουλος

Ειρήνη Βοκοτοπούλου
Βόλτες στην Αθήνα, Καλειδοσκόπιο

Χρήστος Μπουλώτης
Ένα κορίτσι φτερουγίζει στον Κεραμικό, Πολιτιστικό ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς

Χρήστος Μπουλώτης
Ο Πινόκιο στην Αθήνα, Polaris

Μαρία Δημοπούλου
Εξερευνώ την πόλη μου, Καλειδοσκόπιο

Κώστας Θεοχάρης
Αθήνα, η ζωή στους δρόμους, Gramma

Μαρίζα Ντεκάστρο
Η Αθήνα σε 7 διαδρομές, Μεταίχμιο

Μαρίζα Ντεκάστρο
Η πόλη μας, Παπαδόπουλος

Μαρίζα Ντεκάστρο
Τα χρόνια πέρασαν… οι σελίδες γέμισαν, Μεταίχμιο

Μαριέττα Ανδριοπούλου – Καπέλλα
Η δική μας Αθήνα, Κέδρος

Άννα Δεϊμέζη – Καλλιότσου
Ξανθίππου 5, Πατάκης

Ελένη Σβορώνου
Πάμε στην Αθήνα, Παπαδόπουλος

Λότη Πέτροβιτς – Ανδριτσοπούλου
Ο καιρός της σοκολάτας, Πατάκης

Λότη Πέτροβιτς – Ανδριτσοπούλου
Ο Λόφος με τα τέρατα, Πατάκης

Ζωρζ Σαρή
Ε. Π., Πατάκης

Άλκη Ζέη
Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, Μεταίχμιο

Άλκη Ζέη
Ο ψεύτης παππούς, Κέδρος

Άννα Δαμιανίδη
Παραμύθια με τα παιδιά της Αθήνας, Πατάκης

Αντώνης Παπαθεοδούλου
Πλανόδιο Πάρκο, Πατάκης

Εύη Πίνη
Περικλής και κλασική Αθήνα, Ερευνητές

Μαρία Αγγελίδου
Ιστορίες που τις είπε η Αγορά, Μεταίχμιο

Rene Kaizer
Το βιβλίο της πόλης, Ερευνητές

Beatrice Alemagna
Ένα λιοντάρι στο Παρίσι, Κόκκινο

• Isidro Sanchez
Τα σπορ της πόλης, Κέδρος

Maria Rius
Μια μέρα στην πόλη, Κέδρος

Anatxu Zabalbeascoa
Η Βαλεντίνα στο Παρίσι, Gema

• Anatxu Zabalbeascoa
Η Βαλεντίνα στη Νέα Υόρκη, Gema
•Μια βόλτα στην πόλη, Μαλλιάρης

• Άννα Χατζημανώλη
Σκουπίδια και ανακύκλωση, Κίρκη

Σάκης Σερέφας
Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου, Πατάκης

Γιάννης Τσίρμπας
Η Βικτώρια δεν υπάρχει, Νεφέλη

Θανάσης Γιοχάλας, Τόνια Καφετζάκη
Αθήνα. Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία,
Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Οδηγός του Δημότη, Δήμος Αθηναίων

36 Free E-book για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση- Online βιβλιοθήκη

Βρείτε και διαβάστε online στην βιβλιοθήκη μας, βιβλία για το Περιβάλλον, την Φύση, την χλωρίδα και την πανίδα,  την Γη κλπ

Εκδόσεις χρήσιμες για την Περιβαλλοντική εκπαίδευση (ευαισθητοποίηση και  διαπαιδαγώγηση των παιδιών) από γονείς και εκπαιδευτικούς/νηπιαγωγούς.

Η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε με την συνεργασία του  εκπαιδευτικού Ιστοχώρου Popi-it.gr. Η βιβλιοθήκη θα εμπλουτίζεται διαρκώς.

Όλα τα παιδικά παραμύθια είναι νόμιμα ebook και δωρεάν – free. Ελάχιστη ανάλυση οθόνης  1024 x 768.

Πατώντας στην εικόνα θα βρεθείτε στην ιστοσελίδα http://www.helppost.gr/.

Από εκεί θα διαβάζετε κάθε βιβλίο ξεχωριστά.

free-e-book

 

 

«Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ!» στο Φεστιβάλ μας

Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας την Αιμιλία Πανταζή, νέα συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας, που μας τίμησε με την παρουσία της και αφιέρωσε ένα τρίωρο σε βιωματικό εργαστήριο με τους μικρούς μας μαθητές.

image099

Ήταν η 11η Ιουνίου, πρώτη μέρα του Φεστιβάλ Σχολικών Δραστηριοτήτων*, που το Παλιό Ελαιουργείο γέμισε από τις παιδικές φωνές. Η Αιμιλία μάζεψε τα παιδιά και έκανε αφήγηση ενός από τα ταξίδια του ήρωά της- ενός μικρού δέντρου που επαναστατεί και δραπετεύει από το πάρκο. Το ταξίδι έχει τίτλο: «Στη Χώρα των Νάνων και των Γιγάντων- Ετήσια Παρέλαση των Αστεριών!». Η ίδια μας περιγράφει κάπως έτσι την εμπειρία της.
«Απλώθηκαν τα σπουργίτια με τα παιδικά βλέμματα. Κάθισαν το ένα δίπλα στο άλλο στα μακριά παγκάκια του Ελαιουργείου.

Μια παράξενη σκηνή αιωρούνταν πάνω από τα κεφάλια μας όπου μικροσκοπικοί νάνοι ισορροπούσαν σε γιρλάντες γιορτινές, ενώ θεριακλήδες γίγαντες άφηναν από τις ανάσες τους κύματα από σαπουνόφουσκες. Ένα βρωμερό εργοστάσιο έβηχε καπνούς. Μπήκε ανάμεσά τους, ανάμεσά μας…

Έχουν αξιοπρέπεια τ’ Αστέρια;

Ποιος μπορεί να δει, πως κοινά είναι τα μεγάλα προβλήματα;

Θα σπάσει κάποτε το τηλεσκόπιο της συμφοράς;

Το τεράστιο «Ρουφερό» θα σμίξει τις φιλίες;

Τα σπουργίτια σκαρφάλωσαν στα λιγοστά κλαδιά του μικρού δεντριού και από κει στους πέτρινους τοίχους του παλαιού κτιρίου. Άρχισαν τα φτερουγίσματα! Από τα φουγάρα του εργοστασίου εκσφενδονίζονταν… λουλούδια!!»

image108α

*Πρόκειται για το Φεστιβάλ Σχολικών Δραστηριοτήτων «Εγώ, Εσύ, Εμείς για το Περιβάλλον και την Υγεία» που συνδιοργανώθηκε από τα Γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Δυτικής Αττικής στις 11 και 12 Ιουνίου 2013.

«Ο βάτραχος και το φιλί», της Εύης Γεροκώστα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου σας παρουσιάζουμε το νέο βιβλίο της Εύης Γεροκώστα «Ο βάτραχος και το φιλί» γραμμένο με πολλή φαντασία και «οικολογικές» ανησυχίες, που μπορείτε να αξιοποιήσετε στην τάξη ζωντανεύοντάς το με πολλές μεθόδους φιλαναγνωσίας, έτσι ώστε τα παιδιά να αγαπήσουν το λογοτεχνικό βιβλίο και μέσα από αυτό να γνωρίζουν την αξία της βιοποικιλότητας.

Ο βάτραχος και το φιλί

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ένας βάτραχος και μια βατραχίνα περιμένουν το φιλί που θα τους μεταμορφώσει, για να βρουν τον εαυτό τους. Όσο περιμένουν γνωρίζονται, αρχίζουν τις καλημέρες, τα χαμόγελα, τα μικρά και τα μεγάλα ταξίδια, τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά. Και χωρίς να το καταλάβουν, νιώθουν ξαφνικά οι δυο τους δεμένοι. Κάτι τους κρατάει μαζί, αχώριστους. Κάτι που δεν ξέρουν ούτε τι είναι ούτε πώς το λένε…Το βιβλίο ανήκει στη νέα σειρά παιδικών βιβλίων με τίτλο Μικρές καληνύχτες που περιλαμβάνει ιστορίες που διαβάζονται μέσα σε δέκα λεπτά για τη δύσκολη, γλυκιά ώρα της καληνύχτας. Για παιδιά μικρά με μεγάλη φαντασία και για νέους γονείς με πολλή όρεξη! Δείτε ΕΔΩ τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η Εύη Γεροκώστα γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Γαλλική Φιλολογία και Λογοτεχνική Μετάφραση. Έπειτα από μια μακρά πορεία σε οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος, πλέον οργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, ενώ παράλληλα μεταφράζει λογοτεχνία από τα γαλλικά. Ασχολείται με το θεατρικό παιχνίδι, το θέατρο, το τραγούδι και τη γραφή, ενώ από το 2003 αφηγείται επαγγελματικά ιστορίες που άκουσε, διάβασε ή μετέφρασε, σε σχολεία, μουσικές σκηνές, βιβλιοθήκες και φεστιβάλ, για μικρούς και μεγάλους.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟ
Η Κατερίνα Χαδουλού γεννήθηκε το 1980 στη Νάπολη της Ιταλίας. Το 2001 εισήχθη στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Σπούδασε Ζωγραφική και αποφοίτησε με άριστα τον Σεπτέμβριο του 2006. Από το 2003 έως και το 2008 παρακολούθησε μαθήματα Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου. Εργάζεται ως εικονογράφος από το 2007. Το 2009 απέσπασε Βραβείο ΕΒΓΕ Γενικής Εικονογράφησης και το 2010 το Βραβείο Εικονογράφησης ΙΒΒΥ για το βιβλίο Η περιπέτεια των 4 εποχών.

100 + 10 Οικολογικά παραμύθια

Η συγγραφέας και νηπιαγωγός Ασπασία Βασιλάκη προτείνει 100 + 10 Οικολογικά παραμύθια και βιβλία για μικρούς αναγνώστες:

Aspasia01

  1. 10 τρόποι για να προστατέψω και εγώ το περιβάλλον, Μέλανι Γουόλς, εκδ. Σαββάλας
  2. 20 κανόνες για να σέβεσαι το περιβάλλον και να μην τρελάνεις τη φύση, Μαρκ Γουαινσταιν, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  3. Αγαπώ το περιβάλλον, Όλα όσα θα έπρεπε να ξέρεις για να συμπεριφέρεσαι με αγάπη στο περιβάλλον: Από την ανακύκλωση έως την εξοικονόμηση ενέργειας, Mario Gomboli, εκδ. Φλούδας, Θεσσαλονίκη
  4. Ανακαλύπτοντας το Φυσικό κόσμο, Sh., MaCdonald, εκδ. Πατάκης
  5. Απαντάμε στις ερωτήσεις των παιδιών για την οικολογία, Paroissien, Emmanuelle, εκδ. Modern Times
  6. Αχ βάου βάου κουκουβάου, Μαρία Αστρινάκη- Καζάνη, εκδ. Δοκιμάκης
  7. Βοήθεια! Σκουπίδια… Σώστε με!, Ε. Αρτζανίδου, εκδ. Ωρίων
  8. Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος; Και άλλες ερωτήσεις για το περιβάλλον, Catherine Ripley, εκδ. Modern Times
  9. Γουόλυ, Disney- Pixar, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  10. Δώδεκα μήνες ήλιος και βροχή, G., Mantegazza, μετ. Φ., Μανδηλαράς, εκδ. Σαββάλας
  11. Εγώ και το περιβάλλον μου, Τ., Μαχά- Ευαγγελοπούλου & Μ., Καραλάζου, εκδ. Καστανιώτης
  12. Εκλογές στη Νεφούπολη, Π., Κυρίμης, εκδ. Πατάκης
  13. Ένα δέντρο ζητάει αυλή, Λ. Παναγιωτοπούλου, εκδ. Μίνωας
  14. Ενέργεια και Δυνάμεις (νεανική βιβλιοθήκη), N., Ardley, επιμ., Μ., Τσαντάκου, μετ., Π., Τσουροπλή, εκδ. Σαββάλας
  15. Ενέργεια, S., Kuscer, μετ. Α., Μασσέτας, εκδ. Σαββάλας
  16. Ενέργεια: Με πληροφορίες, δραστηριότητες και παιχνίδια, Γιώργος Βούλγαρης, Πηνελόπη Μωραίτου, εκδ. Άγκυρα [από 7 ετών]
  17. Ενέργεια: Σύμφωνα με το διαθεματικό ενιαίο πλαίσιο προγραμμάτων σπουδών, Ρεβέκκα Κατσαντώνη, εκδ. Μένανδρος [από 4 ετών]
  18. Εξοικονοµώ ενέργεια, Neil Morris, εκδ. Σαββάλας
  19. Εξοικονομώ Ενέργεια, E., G., Bayon, μετ. Ρ.,Ρώσση- Ζαΐρη, εκδ., Μίνωας
  20. Ζω γιατί υπάρχει: το δάσος. Emanuela Bussolati. Εκδ. Σαββάλας
  21. Η αόρατη ομπρέλα, Μιχαηλάκη- Αλφαρά, Β.,  εκδ. Διάπλαση
  22. Η Γη, το κοντινό μου περιβάλλον, Τ., Μαχά- Ευαγγελοπούλου & Μ., Καραλάζου εκδ. Καστανιώτης
  23. Η γη, το σπίτι μου. Έξι παραμύθια για το περιβάλλον, Μάνος Κοντολέων, Βιβλιοπωλείο της εστίας
  24. Η Ενέργεια, A., Gree, μετ. Α., Βρανά, εκδ. Άγκυρα
  25. Η ενέργεια, Χατζημανώλη Άννα, εκδ. Κίρκη
  26. Η κοκκινοσκουφίτσα και ο τελευταίος λύκος, Ν., Δαγιόγλου- Μαρμαρά, εκδ. Κέδρος
  27. Η κυρία Ανακύκλωση και οι φίλοι της, Μ. Τολκα, εκδ. Λιβάνη
  28. Η Μίλι, η Μόλι και ο άνεμος, G., Pittar, μετ. Σ., Ζούπα, εκδ. Σαββάλας
  29. Η Μίλι, η Μόλι και το τρένο. Φροντίδα για το περιβάλλον, G., Pittar, μετ. Σ., Ζούπα, εκδ. Σαββάλας
  30. Η Μοναχική Φώκια και το παλτό της κυρίας Προέδρου, Τασάκου, εκδ.  Κέδρος
  31. Η Νεράιδα της Γης, Φ., Τσαλίκογλου, εκδ. Κέδρος
  32. Η οικολογία στο μαγνητικό τραπέζι, Deny, Madeleine, εκδ. Καστανιώτη
  33. Η πασχαλίτσα που αγαπούσε τα λουλούδια, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  34. Η Πρασινοσκουφίτσα και το φλεγόμενο δάσος, Σταυρούλα Κάτσου- Καντάνη, εκδ. Ψυχογιός
  35. Η χελωνίτσα Καρέττα – Καρέττα και το παλιό Φολκσβάγκεν, Μπουλώτης, Χ., εκδ. Παπαδόπουλος
  36. Μαθαίνω με το Ντίνο για το περιβάλλον. Ζωγραφική, αυτοκόλλητα, Μαριέλα Κωνσταντινίδου, εκδ. Βολονάκη
  37. Μαθαίνω το περιβάλλον μου, Γιάννης Σμυρνιωτάκης, εκδ. Σμυρνιωτάκη
  38. Μελισσάκια: Πέφτει, πέφτει η σταγόνα, S., Godwin, μετ. Β., Ηλιόπουλος, Πατάκης
  39. Μελισσάκια: Φωτίζει, φωτίζει ο Ήλιος, S., Godwin, μετ. Β., Ηλιόπουλος, Πατάκης
  40. Μια νύχτα στη χωματερή, Κ. Μάγος, εκδ. Μικρή Άρκτος
  41. Μικρές ιστορίες (βασικές έννοιες για το περιβάλλον), Ε., Νάκου, εκδ. Κέδρος
  42. Μου αρέσει το νερό, Α., Κοκορέλη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  43. Νοιάζομαι για τη γη: μια εγκυκλοπαίδεια οικολογία, συλλογικό, εκδ. Πατάκη
  44. Ντόρα η Μικρή Εξερευνήτρια: Η Ντόρα προστατεύει το περιβάλλον, Έμιλι Σόλινγκερ, εκδ. Μίνωας
  45. Ξεχωρίζω τα απορρίμματα για να τα ανακυκλώσω, Gombert, Jean – René, Modern Times
  46. Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα, Jean Giono, εκδ. Παπαδόπουλος
  47. Ο βασιλιάς Χαρτούρος και οι ιππότες της χαμένης ανακύκλωσης, Γιώργος Κατσέλης, εκδ. Modern Times [από 8 ετών]
  48. Ο Δήμαρχος τα’ κανε μούσκεμα, Π., Μωραιτου, εκδ. Κιβωτός
  49. Ο Δρακοπόταμος, Μιχαηλάκη- Αλφαρά, Β., εκδ. Διάπλαση
  50. Ο καιρός, N., Roca, επίμ. Φ., Χανή, μετ. Ε., Μαρκοζάνε, εκδ. Σαββάλας
  51. Ο Κότσυφας απαιτεί το δάσος να σωθεί, Β, Ηλιόπολυος, εκδ. Πατάκης
  52. Ο κύριος Μπεν, η Μου και τα σκουπίδια, Ζαραμπούκα, Σ., εκδ. Πατάκης
  53. Ο μικρός οικολόγος προσέχει το δάσος, προστατεύει τα ζώα, αποφεύγει την ηχορύπανση, Έστερ Γκονζάλθ Μπαγιόν, εκδ. Μίνως [από 8 ετών]
  54. Ο Μπάμπης στη βροχή, Α., Κοκορέλη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  55. Ο Πετροατρόμητος και το μαυρόασπρο δάσος, Μαρία Μπίρη- Μελά, εκδ. Μπίρη- Νέες σελίδες
  56. Ο Τζιτζικο- Περικλής και η 5η εποχή του χρόνου, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  57. Ο Τζιτζικο- Περικλής μεγάλος συνθέτης της Ελλάδας, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  58. Ο Τζιτζικο- Περικλής υπουργός Φύσης, Ε., Σβορώνου, εκδ. Μεταίχμιο
  59. Ο τρομαγμένος σκαντζόχοιρος, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  60. Ο χορός της βροχής: οικολογικά παραμύθια και διηγήματα, Μπάμπης Δερμιτζάκης
  61. Οι Απίθανες περιπέτειες του Ονούφριου Νερουλάκη Π., Μωραιτου, εκδ. Κιβωτός
  62. Οι χοντρές κυρίες, Κάσσαρης, εκδ. Κέδρος
  63. Οικολογήματα [CD-ROM]: Τραγούδια για το περιβάλλον και την οικολογία, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ. Πατάκη
  64. Οικο-περιπέτειες, Ένα δελφίνι στο σαλόνι μας, Ε., Σβορώνου, Παπαδόπουλος
  65. Οικο-περιπέτειες, Ηλεκτρικές Ιστορίες, Ε., Σβορώνου, εκδ. Παπαδόπουλος
  66. Οικο-περιπέτειες, Ιστορίες για τα… σκουπίδια, Ε., Σβορώνου, Παπαδόπουλος
  67. Οικο-περιπέτειες, Πίσω στο δάσος μου, Ε., Σβορώνου, εκδ. Παπαδόπουλος
  68. Παιδικές θεατρικές παραστάσεις με θέματα από την οικολογία και ελληνική μυθολογία, Γιαννοπούλου, Ιφιγένεια, εκδ. Ωρίων
  69. Περιβάλλον και οικολογία, Χατζημανώλη Άννα, [νεανική βιβλιοθήκη] εκδ. Κίρκη
  70. Περιμένοντας τις νεράιδες, Γκιζέλη, Ν., εκδ. Καλέντης
  71. Πες μου τι χρειάζεται, Gianni Rodari, εκδ. Καλειδοσκόπιο
  72. Πετώντας στα δάση, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  73. Πηγές ενέργειας και μηχανές (νεανική βιβλιοθήκη), Ch., Woodford, Σαββάλας
  74. Προστατεύω τη φύση για να σώσω τα ζώα και τα φυτά, Gombert, Jean – René, Modern Times
  75. Προστατεύω τον πλανήτη. Οι μεγάλες απειλές για το περιβάλλον, Jean – Michel Billioud, εκδ. Καστανιώτη
  76. Πρωταθλητές του κόσμου στην οικολογία, Frattini, Stéphane, εκδ. Άγκυρα
  77. Πώς ένα βιβλίο έγινε χαρταετός, Τ., Τσιλιμένη, εκδ. Καστανιώτης
  78. Σβήνω το φως για να εξοικονομήσω ενέργεια, Gombert, Jean – René, Modern Times
  79. Σε κίνηση, Μ., Stoppard, μετ. Β. Νίκα, εκδ. Πατάκης
  80. Σειρά τα 4 στοιχεία: γη, φωτιά, αέρας, νερό, εκδ. Κέδρος
  81. Σκουπίδια εν δράσει!, Λένα Τοξίδου, εκδ. Μίνωας
  82. Σκουπίδια και ανακύκλωση, Χατζημανώλη Άννα, εκδ. Κίρκη
  83. Στη γειτονιά του ήλιου, Λ. Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου, εκδ. Καστανιώτης
  84. Στη χώρα των λουλουδιών ή για ένα καλύτερο κόσμο, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  85. Σωσίβιο για τον πλανήτη γη: Η ενέργεια, Isabelle Ramade- Masson, εκδ. πατάκη
  86. Τα μυστικά του νερού E., Chanut, μετ. Μ., Καρακώστα, εκδ. Πατάκης
  87. Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο, Χρήστος Μπουλώτης, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
  88. Το αστροπελέκι με την περιέργεια βρίσκει λύση στην ενέργεια, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ. Πατάκη
  89. Το βατραχάκι με την κίτρινη γραμμή, Β., Ψαράκη, εκδ. Πατάκης
  90. Το Βρωμοχώρι, Σ. Ζαραμπούκα, εκδ. Κέδρος
  91. Το δάσος που το ‘σκασε, Βεατρίκη Κάτζολα- Σαμπατάκου, εκδ. Μίνωας
  92. Το δέντρο που έδινε, Σ. Σιλβεστάιν, εκδ. Δωρικός
  93. Το καμένο δάσος, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  94. Το κλάμα του ποταμού, Φ. Κριτσωτάκη, εκδ. Μικρή Μίλητος
  95. Το κουτί της οικολογίας: προστατεύω το περιβάλλον, 42 καρτέλες γνώσης, Τουκματσής, Νίκος, εκδ. Σαββάλας
  96. Το μικρό βιβλίο του περιβάλλοντος, Κριστίν Κουαρό, εκδ. Μεταίχμιο
  97. Το νερό: το μεγάλο ταξίδι του νερού, εκδ. Μοντέρνοι Καιροί
  98. Το νεφοσυννεφάκι, Μ., Βελετά- Βασιλειάδου, εκδ. Μικρή Μίλητος
  99. Το περιβάλλον, N., Roca, επίμ. Φ., Χανή, μετ. Ε., Μαρκοζάνε, εκδ. Σαββάλας
  100. Το ποτάμι τρέχει να συναντήσει τη θάλασσα, Μ., Λοΐζου, εκδ. Πατάκης
  101. Το πράσινο εργοστάσιο, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  102. Το πρώτο μου βιβλίο για το περιβάλλον. Για παιδιά προσχολικής ηλικίας, Έλενα Ελένη, Γρηγόρης Κανελλόπουλος, εκδ. Πατάκη
  103. Το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα, Σ., Μαντουβάλου, εκδ. Καστανιώτης
  104. Το ψαράκι που ήθελε να ζήσει, Στ., Βλαχοπούλου, εκδ. Κέδρος
  105. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Κλικ! Η ενέργεια, εκδ. Μεταίχμιο
  106. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Μπλιαχ! Τα σκουπίδια, εκδ. Μεταίχμιο
  107. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Πλατς! το νερό, εκδ. Μεταίχμιο
  108. Φροντίζω τον πλανήτη μου: Φου! Ο αέρας, εκδ. Μεταίχμιο
  109. Φυσικά σ’ αγαπώ, Σ. Ζαραμπούκα, εκδ. Κέδρος
  110. Ψάξε να βρεις τη ζωή στο δάσος, Μαρία Δημάκη- Αχχιλές Δημητρόπουλος, εκδ. Καλειδοσκόπιο

Aspasia02

Η Ασπασία Βασιλάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε νηπιαγωγός στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών. Από το 2005 διδάσκει στη δημόσια εκπαίδευση και ασχολείται κυρίως με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Σπουδάζει στο ΠΜΣ «Εκπαιδευτική θεωρία, ιστορία και πολιτική» του ΦΚΣ του Πανεπιστημίου Κρήτης και έχει ειδικευτεί με σεμινάρια στο σχεδιασμό Μουσειακών Προγραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται στη συγγραφή εκπαιδευτικών βιβλίων («Η περιβαλλοντική εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο», 2008, εκδ. Κέδρος, «Η Δημιουργική Γραφή στο Δημοτικό σχολείο», 2009, εκδ. Κέδρος).

Aspasia03

Αναδημοσίευση από το ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ.

Εὐγένιος Τριβιζᾶς – Ἕνα δέντρο, μιὰ φορά

Διήγημα, δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Ἰούλιος 2007
(μετὰ τὶς μεγάλες πυρκαϊὲς σὲ Πάρνηθα καὶ Ὑμηττό)

Τὸ δέντρο

Σ᾿ ἕνα ἄχαρο πεζοδρόμιο μιᾶς πολύβουης πολιτείας ἦταν κάποτε ἕνα ἄσχημο παραμελημένο δέντρο. Κανεὶς δὲν τὸ πρόσεχε. Κανεὶς δὲν τὸ φρόντιζε. Κανεὶς δὲν τοῦ ἔδινε τὴν παραμικρὴ σημασία. Τὰ φύλλα του εἶχαν μαραζώσει, εἶχαν πέσει ἀπὸ καιρὸ κι εἶχε ἀπομείνει γυμνό, σκονισμένο καὶ καχεκτικό.

Ποτὲ δὲν εἶχε γνωρίσει τοῦ δάσους τὴ δροσιά. Δὲν εἶχαν κελαηδήσει ποτὲ στὰ φύλλα του πουλιά, μὲ δυσκολία νὰ τὸ ἄγγιζε ποῦ καὶ ποῦ κάποια πονετικὴ ἡλιαχτίδα ποὺ γλιστροῦσε στὰ κρυφὰ ἀνάμεσα στὶς μουντὲς καὶ ἄχαρες πολυκατοικίες ποὺ τὸ περιστοίχιζαν.

Οἱ περαστικοὶ διάβαιναν δίπλα του μὲ ἀδιαφορία, βλοσυροὶ καὶ βιαστικοί, χωρὶς νὰ τοῦ δίνουν καθόλου σημασία, μερικοὶ μάλιστα πετοῦσαν ἀποτσίγαρα, φλούδια ἀπὸ κάστανα καὶ λερωμένα χαρτομάντηλα κι ἄλλοι φτύνανε στὸ χωμάτινο τετραγωνάκι γύρω ἀπὸ τὴ ρίζα του.

Καὶ σὰ νὰ μὴν ἔφταναν ὅλα αὐτά, κατάλαβε ἀπὸ κάτι μηχανικοὺς μὲ σκοῦρες καμπαρντίνες καὶ κρεμαστὰ μουστάκια, ποὺ ἔσκυβαν καὶ μουρμούριζαν κι ὅλο μετροῦσαν σκυθρωποί, ὅτι θὰ πλάταιναν τὸ δρόμο πλάι του. Κι ἂν συνέβαινε αὐτό, τί τύχη τὸ περίμενε; Θὰ τὸ πελέκιζαν, θὰ τὸ ξερίζωναν; Θὰ τὸ πετοῦσαν μήπως στὰ σκουπίδια;

Ἐκεῖνο τὸ χριστουγεννιάτικο δειλινὸ τὸ δέντρο αἰσθανόταν πιὸ παραμελημένο, πιὸ παραπονεμένο ἀπὸ ποτέ. Στὰ ὁλόφωτα παράθυρα γύρω του διέκρινε ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς κουρτίνες χριστουγεννιάτικα ἔλατα, ποὺ χαρωπὰ παιδιὰ τὰ στόλιζαν μὲ κόκκινα κεριά, καμπανοῦλες, ἀγγελούδια, ἀσημένια πέταλα καὶ γιορτινὲς γιρλάντες καὶ ζήλευε. Ζήλευε πολύ. Πόσο θὰ ἤθελε νὰ εἶναι ἔτσι κι αὐτό. Χριστουγεννιάτικο ἔλατο στὴ θαλπωρὴ ἑνὸς σπιτιοῦ. Νὰ τὸ φροντίζουν, νὰ τὸ στολίζουν, νὰ τὸ καμαρώνουν…

Τὸ παιδί

Ἦταν κι ἕνα παιδί. Τὶς μέρες ἔκανε δουλειὲς τοῦ ποδαριοῦ. Τὰ βράδια κοιμόταν στὸ πάτωμα ἑνὸς κρύου πλυσταριοῦ στὴν αὐλὴ ἑνὸς ἐγκαταλελειμμένου κτιρίου μὲ ἑτοιμόρροπα μπαλκόνια. Κανεὶς δὲν τὸ πρόσεχε. Κανεὶς δὲν τὸ φρόντιζε. Κανεὶς δὲν τοῦ ἔδινε τὴν παραμικρὴ σημασία. Τὰ μάγουλά του εἶχαν χλωμιάσει, τὰ χέρια του εἶχαν ροζιάσει, τὰ μάτια του εἶχαν γεμίσει θλίψη.

Ποτὲ δὲν εἶχε γνωρίσει τὴ ζεστασιὰ μιᾶς ἀγκαλιᾶς, τὴ θαλπωρὴ ἑνὸς ἀληθινοῦ σπιτιοῦ.

Ἐκεῖνο τὸ κρύο χριστουγεννιάτικο βράδυ τὸ ἀγόρι αἰσθανόταν πιὸ παραμελημένο, πιὸ παραπονεμένο ἀπὸ ποτέ, γιατί εἶχε μάθει ὅτι μετὰ τὶς γιορτὲς θὰ κατεδάφιζαν τὸ μιζεροκτίριο μὲ τὸ πλυσταριὸ καὶ δὲν θά ῾χε ποῦ νὰ μείνει.

Τυλιγμένο στὸ τριμμένο του παλτό, κοιτοῦσε ἀπ᾿ τὰ φωτισμένα παράθυρα τὰ λαμπερὰ σαλόνια μὲ τὰ γκὶ καὶ τὰ μπαλόνια, τὶς φρουτιέρες μὲ τὰ ρόδια καὶ τὰ χρυσωμένα κουκουνάρια, ἔβλεπε γελαστὰ ἀγόρια καὶ κορίτσια νὰ κρεμοῦν στὰ χριστουγεννιάτικα δέντρα πλουμίδια ἀστραφτερὰ καὶ ζήλευε. Ζήλευε πολύ, πόσο θά ῾θελε νὰ στόλιζε κι αὐτὸ ἕνα ἔλατο σὲ κάποιου τζακιοῦ τὸ ἀντιφέγγισμα, μὲ τὰ δῶρα ὑποσχέσεις μαγικὲς ὁλόγυρά του…

Πῶς τό ῾φερε ἡ τύχη ἔτσι κι ἐκεῖνο τὸ χριστουγεννιάτικο βράδυ καὶ συναντήθηκαν κάποια στιγμὴ τὸ δέντρο ἐκεῖνο κι ἐκεῖνο τὸ παιδί…

Ἡ συνάντηση

Ἐκεῖνο τὸ δειλινὸ τὸ παιδὶ γυρνοῦσε ἄσκοπα στοὺς δρόμους τῆς πολύβουης πολιτείας. Κάθε τόσο σταματοῦσε σὲ κάποια βιτρίνα. Κόλλαγε τὴ μύτη του στὸ τζάμι καὶ κοιτοῦσε μὲ μάτια ἐκστατικὰ ὅλα ἐκεῖνα τὰ λαχταριστά, σὲ μιὰ βιτρίνα λόφοι ἀπὸ μελομακάρονα, κουραμπιέδες καὶ πολύχρωμα τρενάκια φορτωμένα μὲ σοκολατάκια, σὲ μιὰ ἄλλη ζαχαρένιοι Ἁγιο-Βασίληδες μὲ μύτες ἀπὸ κερασάκια καὶ μία παραμυθένια πριγκίπισσα ἀπὸ πορσελάνη νὰ κοιτάζει ἀπὸ τὸ ἁψιδωτὸ παράθυρο ἑνὸς φιλντισένιου κάστρου καὶ λίγο παρακάτω, σὲ μιὰ ἄλλη βιτρίνα, μιὰ ὀνειρεμένη τρόικα μὲ ἕναν πρόσχαρο ἁμαξά, μολυβένια στρατιωτάκια μὲ κόκκινες στολὲς καβάλα σὲ ἄλογα πιτσιλωτὰ νὰ καλπάζουν στοιχισμένα στὴ σειρὰ καὶ στὸ βάθος ἕνα ὀπάλινο παλάτι σὲ μία χιονισμένη στέπα.

Ἔτσι ὅπως περπατοῦσε μὲ τὰ μάτια στραμμένα στὶς καταστόλιστες βιτρίνες, ἔπεσε ἄθελά του πάνω σ᾿ ἕναν περαστικὸ μὲ καμηλὸ παλτὸ καὶ γκρενὰ κασκὸλ ποὺ γύριζε στὸ σπίτι του φορτωμένος μὲ σακοῦλες καὶ πακέτα ποὺ φύγανε ἀπὸ τὰ χέρια του, σκόρπισαν στὸ δρόμο ἐδῶ καὶ κεῖ. Τὸ παιδὶ ἔχασε τὴν ἰσορροπία του, γλίστρησε, τὸ κεφάλι του χτύπησε μὲ φόρα στὸ πεζοδρόμιο, ἔνιωσε μία σκοτοδίνη. Ὁ περαστικός τοῦ ῾βαλε ὀργισμένος τὶς φωνές, τὸ κατσάδιασε γιὰ τὰ καλά.

Τὸ ἀλητάκι σηκώθηκε, τό ῾βαλε στὰ πόδια, κατηφόρισε παραπατώντας ἕνα σοκάκι μὲ μία ὑπαίθρια ἀγορά, ἔστριψε ἕνα δυὸ στενὰ καὶ βρέθηκε στὸ δρόμο μὲ τὸ παραμελημένο δέντρο. Σταμάτησε λαχανιασμένο νὰ πάρει ἀνάσα, ἀπὸ τὰ φωτισμένα παράθυρα, τὰ χνωτισμένα, ἀχνοφαίνονταν τὰ γιορτινὰ σαλόνια μὲ τὰ ἔλατα τὰ στολισμένα.

– Ὄμορφα δὲν εἶναι; Ἀκούει τότε μιὰ φωνή.

Ἦταν τὸ δέντρο τοῦ δρόμου.

– Πολύ. Ἀποκρίθηκε τὸ παιδί, χωρὶς νὰ παραξενευτεῖ καθόλου ποὺ ἕνα δέντρο μιλοῦσε, τοῦ ἄρεσε νὰ τοῦ μιλάει κάποιος χωρὶς νὰ τὸ σπρώχνει, χωρὶς νὰ τὸ κατσαδιάζει, χωρὶς νὰ τὸ ἀποπαίρνει.

– Στόλισέ με! – ψιθύρισε τὸ δέντρο – Στόλισέ με καὶ ἐμένα ἔτσι!

– Μακάρι νὰ μποροῦσα! Πικρογέλασε τὸ παιδί.

– Προσπάθησε, σὲ παρακαλῶ. Ἴσως αὐτά, ξέρεις, νά ῾ναι τὰ στερνά μου Χριστούγεννα, νὰ μὴν δῶ ἄλλα.

– Γιατί τὸ λὲς αὐτό;

– Ἄκουσα ὅτι θὰ πλατύνουν τὸ δρόμο, πελέκι ἢ ξεριζωμὸς μὲ περιμένει, ἕνα ἀπὸ τὰ δυό… Δὲν εἶμαι σίγουρο ἀκόμα.

Τὸ παιδὶ σκέφτηκε ὅτι θὰ κατεδάφιζαν τὸ ἑτοιμόρροπο κτίριο μὲ τὸ ξεχαρβαλωμένο πλυσταριό, τὸ καταφύγιό του. Σὲ λίγο δὲν θά ῾χε οὔτε ῾κεῖνο ποῦ νὰ μείνει. Σὲ κάποιο χαρτόκουτο ἴσως;

– Στόλισέ με! Παρακάλεσε ἄλλη μιὰ φορὰ τὸ δέντρο. Τὸ παιδὶ κοίταξε ὁλόγυρά του.

– Μὲ τί; Ἀπόρησε.

– Ὅ,τι νά ῾ναι… κάτι θὰ βρεῖς ἐσύ!! Δὲν μπορεῖ.

– Καλά… Ἀφοῦ τὸ θέλεις τόσο πολύ, κάτι θὰ βρῶ νὰ σὲ στολίσω…

Συμφώνησε τὸ παιδὶ κι ἄρχισε νὰ ψάχνει.

Τὰ στολίδια

Ἐκείνη τὴ στιγμή, λὲς καὶ κάτι ψυχανεμίστηκε ὁ οὐρανός, ἔπιασε νὰ χιονίζει, τὸ χιόνι ἔπεφτε πυκνό… Χάδι ἁπαλὸ σκέπαζε ἀνάλαφρα μὲ πάλλευκες νιφάδες στὰ ὁλόγυμνα κλωνιὰ τοῦ παραμελημένου δέντρου.

Πῆρε τότε τὸ μάτι τοῦ παιδιοῦ κάτι νὰ ἀστράφτει λίγο παραπέρα. Μιὰ παρέα πλουσιόπαιδα, ποὺ εἶχαν περάσει ἀπὸ τὸ δρόμο λίγο νωρίτερα, εἶχαν πετάξει χρωματιστὰ χρυσόχαρτα ἀπὸ τὶς καραμέλες ποὺ ἔτρωγαν μὲ λαιμαργία τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη. Τὸ ἀγόρι μάζεψε ἕνα ἕνα τὰ πεταμένα χρυσόχαρτα, τὰ μάλαξε μὲ τὰ δάχτυλά του καὶ ἔπλασε ἀστραφτερὲς πράσινες μπλὲ καὶ βυσσινόχρωμες μπαλίτσες, μετὰ ξήλωσε τὰ κουμπιὰ τοῦ φθαρμένου παλτοῦ καὶ μὲ τὶς κλωστὲς κρέμασε τὶς φανταχτερὲς μπαλίτσες στὰ χιονοσκέπαστα κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

– Εὐχαριστῶ! Εἶπε τὸ δέντρο, ἀνατριχιάζοντας ἀπ᾿ τὴ χαρά του.

– Μὲ τί ἄλλο ἄραγε νὰ τὸ στολίσω; Μονολόγησε τὸ παιδί.

Λὲς κι εἶχε ἀκούσει τὰ λόγια του, μιὰ νοικοκυρὰ τρεῖς δρόμους παρακάτω ἄδειασε μὲ φόρα ἀπ᾿ τὸ παράθυρο μιᾶς κουζίνας μία λεκάνη μὲ σαπουνάδα σὲ μία πλακόστρωτη αὐλή. Ὁ ἄνεμος πῆρε ἕνα πανάλαφρο σύννεφο ἀπὸ σαπουνόφουσκες καὶ τὶς ταξίδεψε παιχνιδίζοντας μαζί τους, τὸ ἀγόρι τὶς εἶδε νὰ πλησιάζουν στραφταλίζοντας στὸ φεγγαρόφωτο, τὶς κοίταξε μὲ τέτοια λαχτάρα ποὺ ἐκεῖνες, λὲς καὶ κατάλαβαν τὴν ἐπιθυμία του, ἄφησαν τὸν ἄνεμο νὰ τὶς φέρει ἕνα – δυὸ γύρους καὶ νὰ τὶς κρεμάσει στὰ κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

– Ὅσο πάω κι ὀμορφαίνω! Καμάρωσε τὸ δέντρο.

– Σίγουρα ὀμορφαίνεις! Συμφώνησε τὸ ἀγόρι σφίγγοντας γύρω του τὸ παλτὸ γιατὶ ἔκανε πολύ, πάρα πολὺ κρύο…

– Κοίτα! Ἔρχονται!

Ἕνα φωτεινὸ σύννεφο πλησίαζε τρεμοπαίζοντας στὸ σκοτάδι.

– Ἐλᾶτε! Τὶς κάλεσε μὲ τὸ βλέμμα τὸ παιδί.

Καὶ οἱ πυγολαμπίδες, λάμψεις ἀλλόκοσμες, τρεμοσβήνοντας ὀνειρικά, κάθισαν νεραϊδένιες γιρλάντες στὰ κλωνιὰ τοῦ δέντρου.

Τὸ κρύο γινόταν ὅσο πήγαινε πιὸ τσουχτερό. Τὸ χιόνι ἔπεφτε ὁλοένα πιὸ πυκνό. Τὸ ἀγόρι σήκωσε τὰ μάτια του στὸν οὐρανὸ καὶ τότε τὸ εἶδε! Εἶδε τὸ πεφταστέρι κι ἐκεῖνο, λὲς καὶ συνάντησε τὸ βλέμμα του, διέγραψε στὸ σκοτάδι μία φαντασμαγορικὴ χρυσαφένια τροχιὰ καὶ ἀκούμπησε ἀπαλὰ στὴν κορφὴ τοῦ δέντρου.

Καὶ ἦταν τώρα πράγματι ὄμορφο τὸ δέντρο λουσμένο στὸ φεγγαρόφωτο μὲ τὰ χρυσαφένια μπαλάκια νὰ στραφταλίζουν, τὶς σαπουνόφουσκες νὰ σιγοτρέμουν, τὶς πυγολαμπίδες νὰ ἀναβοσβήνουν κέντημα δαντελένιο στὰ χιονισμένα τοῦ κλωνιὰ καὶ τὸ πεφταστέρι ν᾿ ἀνασαίνει χρυσαφένιο φῶς στὴν κορφή του.

– M᾿ ἔκανες τόσο, μὰ τόσο ὄμορφο – εἶπε τὸ δέντρο στὸ παιδὶ – Σ᾿ εὐχαριστῶ πολύ. Σ᾿ εὐχαριστῶ ἀληθινά… Πόσο θά ῾θελα νὰ μποροῦσα νὰ σοῦ χάριζα κι ἐγὼ ἕνα δῶρο…

– Μπορεῖς! Ἀποκρίθηκε τὸ παιδὶ χουχουλίζοντας τὰ χέρια – Ἄσε με, σὲ παρακαλῶ, νὰ καθίσω στὴ ρίζα σου γιὰ λίγο. Νιώθω τόσο, μὰ τόσο κουρασμένο, πονάω… καὶ δὲν ἔχω ποῦ νὰ πάω…

– Ἀμέ! Ἔλα, κάθισε. Κάθισε στὴ ρίζα μου ὅσο θέλεις. Εἶπε τὸ δέντρο.

– Καὶ νὰ δεῖς… Θὰ κάνω ἐγὼ μία εὐχὴ γιὰ σένα.

Τὸ παιδὶ σήκωσε τὸ γιακᾶ, τυλίχτηκε στὸ παλιό του πανωφόρι, κάθισε στὸ χιονοσκέπαστο πεζοδρόμιο, ἀγκάλιασε τὸ κορμὶ τοῦ δέντρου καὶ σφίχτηκε ὅσο μποροῦσε πιὸ κοντά του.

Τὸ ταξίδι

Τὸ χιόνι ἔπεφτε γύρω του. Πάνω του πυκνό. Ὅλο του τὸ σῶμα ἔτρεμε, τὰ χέρια του εἶχαν μουδιάσει, τὰ δόντια του χτυποῦσαν. Ἔκλεισε τὰ μάτια γιὰ νὰ τὰ προστατέψει ἀπὸ τὶς ριπὲς τοῦ χιονιοῦ, ὅταν ξαφνικὰ – τί παράξενο – ἄκουσε ἐκεῖνον τὸν ἦχο… Τὸν ἦχο τὸν χαρμόσυνο! Κουδουνάκια τρόικας! Ἕνα μαστίγιο ἀκούστηκε νὰ κροταλίζει, ἄλογα νὰ καλπάζουν ρυθμικά.

Ἄνοιξε τὰ μάτια. Ἀπίστευτο! Στὰ μελανιασμένα χείλη του ἄνθισε ἕνα χαμόγελο. Ἀπὸ βάθος τοῦ δρόμου, θαμπὰ στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ὅλο καὶ πιὸ ξεκάθαρα, τὴν εἶδε. Εἶδε τὴν παραμυθένια τρόικα μὲ τὰ ἀσημένια κουδουνάκια νὰ πλησιάζει φορτωμένη δῶρα διαλεχτά. Τὴν ὁδηγοῦσε ἕνας ροδομάγουλος ἁμαξᾶς μὲ γούνινο σκοῦφο, κόκκινη μύτη καὶ πυκνὴ κυματιστὴ γενειάδα. Πίσω ἀπὸ τὴν τρόικα κάλπαζαν στρατιῶτες μὲ πορφυρὲς στολές, καβάλα σὲ περήφανα ἄλογα στολισμένα μὲ χρυσαφένιες φοῦντες…

Παραξενεύτηκε τὸ παιδί. Πῶς βρέθηκε ἐδῶ αὐτὴ ἡ τρόικα φορτωμένη τόσα δῶρα; Καὶ οἱ καβαλάρηδες; Κάπου τοὺς ἤξερε. Κάπου τοὺς εἶχε ξαναδεῖ!

Ἡ τρόικα σταμάτησε μπροστά του, τὰ ἄλογα χρεμέτισαν, ὁ ἁμαξὰς χαμογέλασε, ἀπὸ τὸ παράθυρο τῆς ἅμαξας πρόβαλε τὸ πρόσωπο τῆς πριγκιποπούλας.

– Τί ὄμορφο δέντρο! – Χαμογέλασε – Ποιὸς νὰ τὸ στόλισε ἄραγε;

– Ἐγώ! Ἀποκρίθηκε τὸ παιδί.

– Ἀλήθεια;

– Ναί.

– Ἔλα μαζί μου τότε. Ἔλα νὰ στολίσεις ἔτσι ὄμορφα καὶ τὸ ἔλατο τοῦ βασιλιᾶ, νὰ ζήσεις στὸ παλάτι μας παντοτινά.

– Δὲν πάω πουθενὰ χωρὶς τὸ δέντρο μου! Ἀπάντησε τὸ ἀγόρι.

Ἡ πριγκιποπούλα ἔδωσε τότε ἐντολὴ καὶ οἱ στρατιῶτες τοῦ βασιλιὰ ἔσκαψαν βαθιά, πήρανε τὸ δέντρο μαζὶ μὲ τὶς ρίζες του καὶ τὸ φύτεψαν σὲ μία πορσελάνινη γλάστρα, μετὰ τὸ φόρτωσαν στὴν τρόικα.

Γελώντας πρόσχαρα, ὁ ἁμαξᾶς ἅπλωσε τὸ χέρι του, βοήθησε τὸ παιδὶ νὰ ἀνέβει στὴν ἅμαξα νὰ κάτσει πλάι του, τὰ ἄλογα στράφηκαν, τὸν κοίταξαν μὲ τὰ μεγάλα τους μάτια καὶ ρουθούνισαν ἀνυπόμονα.

Ὅλα τὰ κτίρια, ὅλα τὰ φανάρια, ὅλες οἱ βιτρίνες, τὰ πάντα, εἶχαν τώρα ἐξαφανιστεῖ. Μπροστά τους ἀνοιγόταν μία ἀπέραντη στέπα κι ἐκεῖ στὸ βάθος μέσα ἀπὸ τὰ διάφανα πέπλα τοῦ χιονιοῦ ἀχνοφαίνονταν μαγευτικοὶ οἱ μεγαλόπρεποι τροῦλοι κι οἱ ἁψιδωτὲς πύλες τοῦ ὀπάλινου παλατιοῦ!

Ὁ ροδομάγουλος ἁμαξᾶς τράβηξε τὰ γκέμια. Κροτάλισε τὸ μαστίγιο, τὰ ἄλογα χύθηκαν χλιμιντρίζοντας μπροστά, καλπάζοντας ὅλο καὶ πιὸ γοργά… λὲς κι εἴχανε φτερά… Σὲ λίγο ἡ τρόικα κι ἡ ἀκολουθία της εἶχαν χαθεῖ στὸ βάθος τῆς χιονισμένης στέπας.

Τὸ χιόνι ποὺ συνέχισε ὁλοένα πιὸ πυκνὸ τὸ σιωπηλὸ χορό του ἔσβησε σχεδὸν ἀμέσως τὰ ἴχνη ἀπὸ τὶς ρόδες καὶ τὰ πέταλα τῶν ἀλόγων..

Λένε οἱ παλιοί…

Λένε οἱ παλιοὶ ὅτι τὸ πεζοδρόμιο ἐκεῖνο ἦταν κάποτε κάπως πιὸ φαρδύ, ὅτι φύτρωνε κάποτε κάποιο δέντρο ἐκεῖ.

Διηγοῦνται ἐπίσης οἱ παλιοὶ ὅτι ἕνα χριστουγεννιάτικο πρωὶ βρῆκαν στὴ ρίζα τοῦ δέντρου ξεπαγιασμένο ἕνα παιδὶ σκεπασμένο ἀπὸ τὸ χιόνι, τυλιγμένο σ᾿ ἕνα τριμμένο παλτὸ χωρὶς κουμπιά, μὲ ἕνα γαλήνιο χαμόγελο, ἕνα χαμόγελο εὐτυχίας ζωγραφισμένο στὸ πρόσωπό του.

Λένε ἀκόμα ὅτι ἀπὸ τότε κάθε παραμονὴ Χριστουγέννων, γύρω στὰ μεσάνυχτα, κάτι παράξενο συμβαίνει, κάτι ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσει. Ἕνα σμάρι πυγολαμπίδες τριγυρνοῦν ἐπίμονα τρεμοσβήνοντας σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο, λὲς καὶ κάτι ἀναζητοῦν, λὲς καὶ γυρεύουνε νὰ θυμηθοῦνε κάτι, ὅτι ἕνας ἄνεμος ἀναπάντεχος φέρνει, ποιὸς ξέρει ἀπὸ ποῦ, ἀνάλαφρες σαπουνόφουσκες καὶ χρυσόχαρτα ἀστραφτερά, ἐνῷ τὴν ἴδια στιγμὴ ἕνα ὑπέροχο πεφταστέρι διαγράφει στὸν οὐρανὸ μία φαντασμαγορικὴ τροχιὰ καὶ πέφτει στὸ σημεῖο ἀκριβῶς ἐκεῖνο.

Ἔτσι λένε…

Ποιὸς ξέρει;

Δείτε τώρα την υπέροχη ταινία- animation πάνω στο διήγημα του Ευγένιου Τριβιζά, σε σκηνοθεσία Panagiotis Rappas και μουσική Dimitris Papadimitriou.